تخمين ميزان تابش خورشيدي در اقليم‌هاي مختلف ايران با استفاده از روش‌هاي هيبريدي يادگيري ماشين

تابش خورشيدي پارامتر اساسي مورد نياز برنامه‌هاي انرژي خورشيدي به‌دليل محدوديت‌هاي تكنيكي و مالي در اقصي نقاط جهان اندازه‌گيري نمي‌شود و تعيين آن با روش‌هاي تخميني دقيق ضروري است. در اين تحقيق، يك مدل براي تخمين تابش خورشيدي پراكنده‌ي افقي روزانه با روش‌هاي هيبريدي ماشين‌بردار رگرسيوني، الگوريتم‌هاي گرگ و هارموني توسعه يافت. در بررسي اعتبار مدل، داده‌هاي تابش خورشيدي اندازه‌گيري‌شده روزانه شهرهاي مختلف با اقليمهاي متفاوت در قسمت آفتابي ايران(بندرعباس، كرمان، سنندج، سمنان و زاهدان) استفاده شد. پارامترهاي ورودي مدل‌ها، دماي متوسط، رطوبت نسبي، ساعت آفتابي، تبخير و سرعت باد مي‌باشند. مقايسه تابش خورشيدي مدل هيبريدي با مقادير اندازه‌گيري‌شده نشان‌دهنده نتايج مطلوب بر اساس تحليل آماري بوده و مدل ماشين بردار رگرسيوني - هارموني روشي كارآمد و دقيق‌ در مقايسه با ساير مدل‌ها به‌‌ويژه مدل‌هاي تجربي مي‌باشد. متوسط خطاي باياس مطلق بدست آمده، خطاي مجذور متوسط ريشه و ضريب همبستگي براي ايستگاه زاهدان به ترتيب برابر با 14.77 مگاژول بر مترمربع، 85/ 26 مگاژول بر مترمربع و 0.68 براي معادله تجربي و مقادير بدست آمده ماشين بردار رگرسيوني - هارموني به ترتيب برابر با 13.85 مگاژول بر مترمربع ، 9.58 مگاژول بر مترمربع و 0.71 مي‌باشد.