بررسي اثر سطح متحرك بر ايرفويل ناكا 0012 در نسبت سرعت بالا

طراحي و توسعه ايرفويل هايي با كارايي بالا براي پيشرفت صنعت هوانوردي از اهميت اساسي برخوردار است. در زاويه هاي حمله بزرگتر، نيروي برآ بيشتر و باند پرواز كوتاه تر حاصل مي شود. اما در زاويه حمله بالا، پديده جدايش جريان رخ مي دهد به‌طوري كه بعد از زاويه واماندگي جريان به‌طور كامل از سطح بالاي بال جدا شده و افت شديد برآ و افزايش پسا را به همراه دارد. در اين پژوهش تلاش شده با استفاده از سطح متحرك در نسبت سرعت هاي بالا بر روي ايرفويل ناكا 0012، از جدايش جريان جلوگيري و با افزايش نيروي برآ و كاهش نيروي پسا، عملكرد آيروديناميكي ايرفويل ناكا 0012 بهبود يابد. منظور از نسبت سرعت، نسبت سرعت سطح متحرك به سرعت جريان آزاد است. در اين پژوهش از شبيه سازي عددي در نرم‌افزار تجاري انسيس فلوئنت و همچنين مدل آشفتگي k-ω-SST با الگوريتم حل سيمپل استفاده شده است و شبيه سازي به‌صورت دوبعدي انجام شده است. نوع گسسته‌سازي معادلات به‌صورت پيش‌فرض بوده و در ابتدا از حل گر فشار مبنا استفاده شده است. استفاده از سطح متحرك به‌صورت يك استوانه دوار در لبه حمله ايرفويل ناكا 0012 در نسبت سرعت هاي بالا علاوه بر جلوگيري از جدايش جريان و افزايش برآ، پسا را منفي كرده كه نشان از ايجاد نيروي پيشرانش دارد. از بين تمامي حالات شبيه سازي شده، نسبت سرعت 20 در زاويه حمله 24 درجه با ضريب برآ  3.564 و ضريب پسا 0.185-، مطلوب ترين عملكرد آيروديناميكي را داشته است.