ارزيابي شاخص هاي اجتماعي مسكن پايدار (مورد پژوهي: مجتمع مسكوني 600 دستگاه مشهد)

مقدمه:مسكن به‌عنوان يكي از مهم‌ترين كاربري‌هاي شهري كه پاسخگوي نيازهاي اساسي شهروندان و تأمين‌كننده كيفيت زندگي، رفاه و آسايش آن ها است همواره يكي از دغدغه هاي اصلي توسعه پايدار شهري بوده است. اگرچه پايداري اجتماعي مسكن به نسبت پايداري زيست محيطي و اقتصادي آن متأخرتر است اما امروزه به‌عنوان جزئي جدايي ناپذير از فرآيند توسعه پايدار و مسكن پايدار به شمار مي رود. پژوهش حاضر با هدف شناسايي شاخص‌هاي اجتماعي مسكن پايدار به شناسايي و ارزيابي اين شاخص ها در مجتمع مسكوني 600 دستگاه مشهد پرداخته است. به همين منظور ابتدا با استفاده از 20 مصاحبه باز با ساكنان مجتمع و روش داده بنياد شاخص ها (مشاركت، هويت، امنيت و رضايت و مطلوبيت محيطي) و زيرشاخص هاي اجتماعي مسكن پايدار معرفي‌شده است. سپس با استفاده از 67 پرسشنامه بسته زيرشاخص هاي اجتماعي مسكن پايدار ازنظر ساكنان مجتمع ارزيابي‌شده است.نتايج و بحث: نتايج به‌دست‌آمده نشان مي دهد تمامي شاخص‌هاي اجتماعي مسكن پايدار در اين مجتمع در حد متوسط رو به بالا بوده كه نشانگر يك وضعيت نسبتاً قابل‌قبول است. شاخص هويت تحت تأثير وضعيت مطلوب حس غرور و تعلق ساكنان به محل سكونت خود نسبت به ديگر شاخص ها از مطلوبيت بيشتري برخوردار و داراي رابطه مستقيم با ديگر شاخص ها است.نتيجه گيري: بنابراين به كمك تقويت اين شاخص ها و انجام اقدامات اجرايي نظير ارتقاء نظارت اجتماعي، افزايش همه‌شمولي فضاهاي عمومي مجتمع، تأمين زيرساخت‌هاي تعامل اجتماعي، توسعه فعاليت‌هاي اجتماعي ـ فرهنگي، ظرفيت‌سازي براي مشاركت و مسئوليت‌پذيري اجتماعي و ... مي توان افزايش پايداري اجتماعي را در اين مجتمع مسكوني تضمين نمود.