ارزيابي ارتباط عناصر بيوفيليك فضاي باز مجتمع‌هاي مسكوني با رضايتمندي سكونتي سالمندان (مورد پژوهي: مجتمع‌هاي مسكوني شيراز)

مقدمه:با افزايش سالمندان جهان و ايران، توجه به اين گروه و تامين شرايط محيطي مناسب، در راستاي حفظ رضايتمندي آنان بيشتر شده است. از جمله مولفه‌هاي تأثيرگذار در افزايش كيفيت فضاي باز، طبيعت و عناصر آن مي‌باشد كه امروزه به صورت رويكردهاي نوين همچون رويكرد بيوفيليك قابل بررسي است. اين پژوهش با هدف ارزيابي ارتباط عناصر بيوفيليك فضاي باز مجتمع‌هاي مسكوني با رضايتمندي سكونتي سالمندان و در نظر گرفتن تأثير عوامل فردي (متغير تعديلگر) در اين ارتباط انجام شده است. روش تحقيق: روش پژوهش به صورت كمي و به شيوه پيمايشي-توصيفي، با استفاده از ابزار پرسشنامه محقق ساخته انجام شده است. جامعه آماري، سالمندان ساكن مجتمع هاي مسكوني شهر شيراز است و از تعداد 174 فرد بالاي 60 سال( 101 مرد و 73 زن) نمونه گيري انجام و براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون ضريب همبستگي رگرسيون و نرم افزار spss24 استفاده شد.نتايج و بحث: مقايسه نتايج آزمون ها، مشخص مي نمايد كه عوامل فردي (متغير تعديلگر) بر ارتباط متغيرهاي پژوهش تأثيرگذار است و اين تأثير مي تواند در معنادار بودن و ميزان همبستگي روابط، اثرگذار باشد. بررسي يافته هاي هر سه مجتمع، بيانگر ارتباط معنادار بين اكثر روابط عناصر بيوفيليك با مؤلفه هاي كيفيت محيط و در مجموع نتايج سه مجتمع، تمام روابط معنادار است. بيشترين ضريب همبستگي مربوط به مؤلفه مكان گرايي با تأثير عامل فردي وضعيت تأهل( 0.656 ) و با ضريب تعيين تعديل شده ( 0.472 ) است. نتايج مربوط به ريزعناصر بيوفيليك نشان دهنده سي وهشت ارتباط معنادار و شش ارتباط بدون معنا (از چهل و چهار ارتباط) و عنصر حس تعلق ( 0.549 ) داراي بيشترين همبستگي است. نتيجه گيري: يافته هاي اين پژوهش مي تواند در تقويت عناصر بيوفيليك فضاي باز مجتمع هاي مسكوني در جهت رضايتمندي سكونتي سالمندان مؤثرواقع شود.