بررسي عملكرد تأثير بهسازي بافت‌هاي فرسوده‌ي شهري بر كيفيت زندگي محله‌ي نارنجباغ شهر نكا استان مازندران

با توجه به نقاط قوتي كه بهسازي بافت هاي فرسوده در استان مازندارن و به خصوص شهرستان نكا از قبيل رشد اقتصادي، اجتماعي و سياسي به وجود مي آورد، هنوز با چالش هاي مهمي در زمينه هاي تخريب فيزيكي و محيطي، محروميت اجتماعي، ناامني، بيكاري، نابرابري هاي اقتصادي، كمبود مسكن و ترافيك روبرو مي باشد كه اين مشكلات كيفيت زندگي شهري را به شدت در اين نقاط كاهش داده است. بر اين اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير بهسازي بافت فرسوده بر زندگي شهري با رتبه بندي عوامل تأثير گذار توسط تكنيك هاي ديمتل فازي و ويكتور فازي پرداخته است. اين پژوهش بنابر ماهيت، توصيفي- پيمايشي و از نوع تحقيقات كاربردي است. در بخش جمع آوري اطلاعات وضع موجود در شيوه ي ميداني، از پرسشنامه، جامعه آماري پژوهش جمعيت ساكن در محلات نارنجباغ شهرستان نكا و حجم نمونه برابر با 381 نفر از شهروندان است. جهت تجزيه وتحليل داده ها از نرم افزارهاي آماري Excel،SPSS  و جهت كشف و مطلوبيت متغيرها از آزمون آماري معادلات ساختاري، براي اثبات فرضيه ها از آزمون رگرسيون و در ادامه با تكنيك ديمتل فازي به رتبه بندي معيارها و شاخص ها پرداخته شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي دهد كه بهسازي بافت فرسوده بر كيفيت زندگي شهري شهروندان نارنجباغ اثرگذار است و ارتباط مستقيم دارد به اين معنا كه هرچه ميزان بهسازي و بازسازي بافت فرسوده و يا به تعبيري هرچه بافت سكونتگاها از كيفيت بهتري برخوردار باشد، كيفيت زندگي در اين گونه بافت ها از سرزندگي و سلامت بيش تري برخوردار است و ساكنان رضايت بيش تري از زندگي دارند.