سنجش شاخص‌هاي زيست‌پذيري در شهر‌هاي ايران (نمونه موردي: شهر بابل)

زمينه و هدف: در حال حاضر شهر‌ها با چالش‌هاي بسياري در ابعاد اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي مواجه مي‌باشند. در پي رشد شهرنشيني، پيامد‌هاي زيان‌باري براي شهر‌ها به وجود آمده است. تداوم اين گونه رشد جمعيت، شهرنشيني در شهر‌هاي امروز را با بحران‌هاي اقتصادي، اجتماعي، زيست‌محيطي روبرو ساخته است. بنابراين ضرورت توجه به مقوله زيست‌پذيري در شهر‌هاي امروزي اهميت فراواني يافته است. هدف مورد مطالعه اين پژوهش شناسايي و سنجش شاخص‌هاي زيست‌پذيري در شهر بابل است.روش بررسي: روش انجام تحقيق با توجه به ماهيت كار روش توصيفي - تحليلي است و با توجه به همين روش به بررسي ارزيابي زيست‌پذيري شهر بابل پرداخته مي‌شود. در اين پژوهش از روش جمع‌آوري اطلاعات كتابخانه‌اي و اسنادي و انجام مصاحبه و مشاهدات مي‌داني و پرسشنامه نيز بهره گرفته مي‌شود. پرسشنامه تنظيم شده تحقيق بين 382 نفر از شهروندان بابل به طور مجزا بر اساس فرمول كوكران، تقسيم و پس از جمع‌آوري، نتايج به دست آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS، از طريق تحليل عاملي و آزمون t تك‌نمونه‌اي، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. عرصه مورد مطالعه در پژوهش حاضر، شهر بابل مي‌باشد.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: يافته‌هاي حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد كه معيار‌هاي اقتصادي، اجتماعي و محيطي هر كدام با مقاديري متفاوت بر زيست‌پذيري شهر بابل اثرگذار مي‌باشند و از آنجايي كه زيست‌پذيري در شهر بابل بر مبناي سه معيار كلي سنجيده شده است، مي‌توان ادعا كرد كه شهر بابل فاصله زيادي با شاخص‌هاي زيست‌پذيري دارد. نتايج نشان داده است كه زيست‌پذيري در بابل بايد در بعد اقتصادي در اولويت قرار گيرد. بدين ترتيب كه جهت زيست‌پذيرتر كردن شهر بابل ابتدا به مقوله اقتصاد توجه كرده و سپس به معيار‌هاي اجتماعي و زيست محيطي توجه شود.