بررسي رابطه بين شاخص هاي امنيت اجتماعي و وفاداري گردشگران خارجي (مطالعه موردي: شهر شيراز)

زمينه و هدف: امنيت از اساسي ترين نيازها براي گردشگران است و نبود آن چالشي بزرگ براي جذب گردشگران به ويژه جهانگردان خارجي است. از آن جايي كه هدف گردشگران از سفر به دست آوردن آرامش روحي و رواني است؛ فقدان امنيت اجتماعي موجب كاهش پذيرش گردشگران خواهد شد . هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين شاخص هاي امنيت اجتماعي بر وفاداري گردشگران خارجي در شهر شيراز است.  روش بررسي: پژوهش كاربردي و روش انجام آن مبتني بر روش توصيفي-تحليلي است . در جهت گردآوري داده‌هاي مورد نياز از روشهاي اسنادي و ميداني(پرسشنامه) استفاده گرديده است. جامعه آماري ،گردشگران مراجعه كننده به شهر شيراز در سال 1398 بوده اند روش نمونه گيري از طريق روش تصادفي و از نوع خوشه اي چند مرحله اي بوده است. براي سنجش امنيت اجتماعي گردشگران از 43 گويه در قالب 4 شاخص استفاده شده است. همچنين تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از روش‌هاي آماري T ، ضريب هبستگي و روش تحليل رگرسيون انجام شده است.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان ميدهد كه 4 شاخص امنيت اجتماعي از نظر گردشگران در سطح بالاتر از حد متوسط قرار داشته و همچنين بين شاخص هاي امنيت اجتماعي همبستگي قوي و معنادار آماري وجود دارد. در پايان در بين عامل هاي وفاداري مولفه تجربه سفر با مقدار 0.319 بيشترين سهم را در بين ديگر عوامل وفاداري داشته است.