بررسي مؤلفه هاي كالبدي معماري پايدار در فضاي آموزشي(نمونۀ موردي: مدرسه فرانسوا ميتران برزيل)

زمينه و هدف: در سال‌هاي اخير بحران محيط زيست از دغدغه‌هاي اصلي بشر محسوب مي‌شود. افزايش ميزان مصرف انرژي و تأثير آن بر آيندۀ محيط زيست، موجب شده تا طراحي ساختمان‎ها با رويكرد معماري پايدار اهميت ويژه‎اي يابد. در اين ميان ساختار و شكل كالبدي مدارس، كيفيت‎هاي محيطي و تكنولوژيكي آن‎ها، در راستاي آموزش، فرهنگ‌سازي و دستيابي به جهاني زيست‌پذير تأثير بسزايي دارد. هدف اصلي اين پژوهش دستيابي به شاخص‌هاي كالبدي مؤثر در ارتقاء معماري پايدار در مدارس است، تا به كمك آن، محيط كالبدي مدرسه به يك ابزار آموزنده، در جهت يادگيري مسائل زيست‌محيطي و توسعۀ پايدار تبديل شود.روش بررسي: نوشتار حاضر از نوع كاربردي بوده و روش پژوهش كيفي و توصيفي تحليلي است. گردآوري اطلاعات مبتني بـر مطالعات اسنادي، مرور متون، منابع و تجارب است كه به استخراج مدل مفهومي منتج مي‌گردد. در نهايت شاخص‌هاي كالبدي برآمده از مدل در نمونۀ موردي (مدرسۀ فرانسوا ميتران) مورد تحليل قرار مي‌گيرد و راهكارهايي در راستاي طراحي فضاي آموزشي بر مبناي شاخص‌هاي كالبدي توسعۀ پايدار ارائه مي‌شود.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان مي‌دهد كه مؤلفه هاي ارتقاء‌دهنده پايداري در فضاي آموزشي شامل چهار مؤلفۀ اصلي كالبدي، زيست محيطي، اجتماعي و اقتصادي مي‌باشد. در اين بين، مؤلفۀ كالبدي مي‌توانند يك مدرسه را به يك ابزار آموزشي براي مسائل زيست‌محيطي تبديل نمايد و شاخص‌هاي آن شامل بهره‌گيري از نور روز، بهبود كيفيت هوا در محيط داخلي، ارتباط با عناصر طبيعي، طراحي فضا جهت حمايت از فعاليت زيست‌محيطي، انتخاب آگاهانه مواد و مصالح، انعطاف‌پذيري كالبدي، كاهش مصرف انرژي از طريق كالبد و به‌كارگيري عناصر پايداري مي‌باشد، كه در نمونۀ موردي نيز تأثيرگذارند.