بررسي زير ساخت‌ها و راهكارهاي مؤثر در شكل‌گيري و توسعه حمل و نقل سبز شهري

زمينه و هدف: امروزه با توجه به نقش پراهميت سيستم حمل‌ونقل در توسعه پايدار شهري اتخاذ سياست‌هاي مناسب در بخش حمل‌ونقل شهري و توسعه حمل‌ونقل پايدار به‌عنوان يكي از زمينه‌هاي اصلي رشد شهري موردتوجه مي‌باشد. حمل‌ونقل سبز به معني حمل‌ونقلي پايدار با كمترين آثار منفي بر محيط‌زيست مي‌باشد كه با توجه به شرايط حال حاضر دنيا مي‌بايست در پي دستيابي به اين مهم باشيم و با استفاده از فناوري‌هاي نوين به كاهش آثار زيست‌محيطي ناشي از حمل و نقل بپردازيم. هدف اصلي اين پژوهش بررسي تأثير بهره‌گيري از حمل‌ونقل سبز در بهبود شرايط زيستي شهرهاي ايران است.روش بررسي: اين پژوهش ازلحاظ هدف كاربردي است و از لحاظ ماهيت توصيفي، تحليلي است. روش گردآوري اطلاعات به‌صورت اسنادي - كتابخانه‌اي مي‌باشد.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد؛ امروزه به رويكرد حمل‌ونقل سبز شهري در بسياري از مناطق دنيا توجه خاصي شده است. در ايران در بسياري از شهرها تحت تأثير تحولات جهاني و اجراي طرح‌هاي مختلف شهري، عامل اقتصادي به‌عنوان عامل اصلي تعيين‌كننده درآمده است و تحولات قرن جاري و اقتصاد متكي بر نفت، تراكم بيش‌ازحد جمعيت، تمركز فعاليت‌ها و فراواني ساخت‌وسازها، رشد و گسترش فيزيكي كانون‌هاي شهري و تخريب اكوسيستم طبيعي شهرهاي كشور را در پي داشته است؛ هرچند در برخي از شهرهاي كشور اقداماتي در جهت دستيابي به حمل‌ونقل سبز شهري انجام‌شده است ولي نمي‌توان ادعا كرد كه توسعه حمل‌ونقل متكي بر اقتصاد سبز شهري به‌طور كامل در ايران انجام‌شده است ولي ضرورت ايجاد و برنامه‌ريزي براي به‌كارگيري اين الگوواره با توجه به مشكلات پديد آمده براي شهرهاي كشور هر روز بيشتر احساس مي‌شود؛ و در ادامه پيشنهادها و راهكارهايي در جهت اجراي اين رويكرد ارائه شده است.