سنجش و رتبه‌بندي مناطق شهري بر اساس شاخص هاي شكوفايي شهري (مطالعه موردي: بندر ماهشهر)

زمينه و هدف: با توجه به اهميت شكوفايي شهري هدف از اين پژوهش بررسي نحوه توزيع شاخص‌هاي شكوفايي شهري و اولويت‌بندي اين شاخص‌ها در مناطق پنج گانه بندر ماهشهر است.روش بررسي:  روش پژوهش مورد استفاده در اين پژوهش، از نوع نظري – كاربردي با رويكرد اصلي توصيفي- تحليلي است و به صورت موردي  مناطق 5 گانه‌ بندر ماهشهر مورد بررسي قرار گرفته است. با استفاده از مباني نظري تحقيق و پيشينه تحقيق، متغيرهاي تحقيق تهيه گرديد. سپس پرسش‌نامه‌اي طراحي گرديد كه شامل 6 شاخص و و 21 معيار و 63 زير معيار مي‌گردد. سپس پرسش‌نامه طراحي شده ميان جامعه آماري توزيع گرديد و نتايج آن با استفاده از آزمون t و تحليل واريانس و آزمون Scheffe تجزيه و تحليل گرديد.يافته ها و نتيجه گيري: در ابتداي امر اختلاف ميان گروه‌ها و ميانگين‌هاي مورد بررسي به‌عنوان داده‌هاي خام مورد بررسي قرار گرفت كه نتايج آن براي شكوفايي شهري مناطق نشان داد كه شاخص‌‌ها از سطح معنادار(Sig) بالايي برخوردار هستند. سپس براي وزن‌دهي معيارها نيز از روش AHP فازي استفاده گرديد. نتايج نشان داد، شاخص بهره‌وري با وزن 0.203 رتبه اول و بعد از آن شاخص كيفيت زندگي با رتبه 0.195 رتبه دوم و زيرساخت‌ها با وزن 0.187 در رتبه سوم قرار دارد. در مرحله بعد استفاده از روش‌هاي TOPSIS, Waspas و در نهايت از مدل ادغامي كپلند به اولويت‌بندي مناطق پرداخته شد. نتايج تحقيق نشان داد منطقه سه شهري بندر ماهشهر بيشترين ميزان و اولويت اول را از حيث شاخص‌هاي شكوفايي شهري را به خود اختصاص داده و آخرين منطقه نيز اختصاص به منطقه يك است.