توانمندسازي سكونتگاه‌‌هاي غيررسمي با تأكيد بر رويكرد سرمايه اجتماعي ( مطالعه موردي: شهر اسلامشهر)

زمينه و هدف: اسلامشهر يكي از مقاصد اصلي مهاجرين به تهران در دهه هاي اخير بوده است ، اين مهاجرين كه از روستا‌ها و شهر‌هاي دور و نزديك به اسلامشهر مهاجرت كرده‌اند. در بسياري از موارد بدون هر بررسي يا هماهنگي يا سازگاري با محيط جديد به ساخت و ساز غير مجاز در محدوده شهري و نيز روستا‌هاي نزديك به شهر اقدام نموده و سكونتگاه‌‌هاي غيررسمي را شكل داده‌اند. شرايط نامناسب بهداشتي، فقدان زيرساخت‌هاي مناسب، فقدان خدمات شهري، تراكم بالاي جمعيت، اجتماع گروه‌هاي كم‌درآمد، وجود مشاغل غيررسمي و از همه مهم‌تر بالا بودن ناهنجاري‌ها و آسيب‌هاي اجتماعي مجموعه ويژگي‌ها و شرايطي هستند كه ساكنان محلات اسكان غيررسمي شهر اسلامشهر با آن روبه‌رو هستند. هدف اصلي پژوهش حاضر تحليلي بر توانمندسازي سكونتگاه‌‌هاي غيررسمي با تأكيد بر رويكرد سرمايه اجتماعي در شهر اسلامشهر مي‌باشد.روش بررسي: اين تحقيق به لحاظ هدف جز تحقيقات كاربردي و به لحاظ روش‌شناسي در رسته تحقيقات توصيفي –تحليلي قرار مي‌گيرد. جمعيت جامعۀ آماري كه 548620 نفر مي‌باشد و حجم نمونه برابر با 384 نفر مي‌باشد. در تحليل داده‌‌هاي حاصل از پرسشنامه از آمار توصيفي همچون ميانگين، ميانه، فراواني، درصد فراواني و... استفاده خواهد شد و در جهت اثبات فرضيات پژوهش نيز از روش‌‌هاي آمار استنباطي همچون ضريب همبستگي پيرسون و آزمون تي تك نمونه اي و ... استفاده شده است.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي دهد براساس نمرات ميانگين مستخرج از پرسشنامه ها و آزمون تي تك نمونه اي، 33 شاخص مورد مطالعه در دو سطح (انطباق نسبي، انطباق پايين) از لحاظ انطباق با الگوي استاندارد يعني عدد سه قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه 12 شاخص در سطح انطباق نسبي و 21شاخص در سطح انطباق پايين قرار دارند. همچنين بين متغير سرمايه اجتماعي و توانمندسازي سكونتگاه غيررسمي اسلامشهر رابطه معناداري وجود دارد. جهت رابطه بين سرمايه اجتماعي و توانمندسازي مثبت و معنادار است با توجه به عدد همبستگي (0.672)، شدت همبستگي در حد متوسط است. نتايج بيانگر اين بوده است كه افزايش سرمايه اجتماعي موجب توانمندسازي سكونتگاه غيررسمي شهر اسلامشهر مي شود.