بهسازي بافت فرسوده شهري با رويكرد افزايش ايمني محيطي فضاهاي عمومي(مطالعه موردي: محله بريانك منطقه 10 تهران)

زمينه و هدف: بهسازي بافت هاي فرسوده شهري امروزه از جمله راهكارهايي هست كه در راستاي بهبود وضعيت زندگي و به ويژه مبحث ايمني در اين بافت ها مطرح شده است.  براين اساس در پژوهش حاضر در پي بررسي بهسازي بافت فرسوده شهري با رويكرد افزايش ايمني محيطي فضاهاي عمومي(نمونه موردي؛ محله بريانك منطقه 10 تهران)مي باشيم.روش بررسي: روش تحقيق حاضر توصيفي و تحليلي - پيمايشي مي باشد. جامعه آماري پژوهش حاضر ساكنان محله بريانك واقع در منطقه ده شهر تهران مي باشند. اطلاعات مورد نياز آن نيز از دو طريق كتابخانه ايي و ميداني با استفاده از كتابها، مقالات، پايان نامه ها، اسناد و مصاحبه و پرسشنامه و GIS جمع آوري خواهد شد. قلمرو پژوهش محله بريانك منطقه ده تهران مي باشد. براي تعيين حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شد و از طريق نمونه‌گيري تصادفي 384 نفر به‌عنوان جامعه آماري انتخاب‌شده و پرسش‌نامه بين آنان توزيع‌شده است. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري در نرم‌افزار spss  و آزمون ضرايب، همبستگي رگرسيون و تي تك نمونه اي مورد تحليل قرار گرفتند.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: بهسازي و نوسازي بافت فرسوده محله موجبات بهبود اسكلت بندي ساختمان ها، بهبود جنس مصالح آنها، اصلاح تعداد طبقات و درنتيجه افزايش دوام بناها و ايمني در برابر بحران را در پي خواهد داشت. از اين رو بهسازي و نوسازي بافت هاي مسئله دار محلات به ويژه در محله ي بريانك كه بافت فرسوده بسيار زيادي دارد و موجب تنزل كيفيت زندگي براي ساكنانش شده، مي تواند موجبات رونق كالبدي، اقتصادي و محيطي در اين محله را فراهم نموده و افزايش كيفيت زندگي و رفاه را براي ساكنان آن به ارمغان بياورد.