مدل‌سازي محلي ميدان گراني با استفاده از داده‌هاي ماهواره‌اي و روش كالوكيشن كمترين‌مربعات با رويكرد كووريانس بهبوديافته و ناحيه‌بندي در درياي عمان

درياي عمان، محل تلاقي دو صفحه تكتونيك اورآسيا و عربي و منطقه فرورانش مكران است. با وجود آن‌كه اطلاع از رفتار و تغييرات محلي ميدان گراني، در مطالعه و مدل‌سازي ساختار پيچيده زمين‌ساختي در اين‌محدوده از اهميت بالايي برخوردار است، تاكنون كمتر به‌آن پرداخته شده است. در اين‌پژوهش، از مشاهدات ماهواره‌اي SARAL/AltiKa استفاده شده است كه به‌دليل اندازه‌گيري در باند فركانسي Ka، قدرت تفكيك مكاني و در نتيجه، ‌دقت ارتفاعي بالاتري نسبت به‌ديگر مأموريت‌هاي ارتفاع‌سنجي ماهواره‌اي دارد. از طرف ديگر، در اكثر روش‌هاي مورد استفاده در مدل‌سازي ميدان گراني زمين، براي ساده‌سازي محاسبات، دو فرض ايستايي و همسانگردي ميدان گراني لحاظ مي‌شود كه اين دو فرض به‌معناي عدم‌وابستگي تابع گراني به تغييرات آزيموت و موقعيت مشاهدات و نقاط داخل ميدان بوده كه چنين فرضي، همواره برقرار نيست. در اين تحقيق، از رويكرد كووريانس بهبوديافته براي افزايش دقت تعيين كووريانس و ايده ناحيه‌بندي، به‌عنوان راه‌حلي براي كاهش اثرات منفي فرض ايستايي و همسانگردي در مدل‌سازي محلي ميدان گراني استفاده شده است. نتايج اين‌پژوهش در 234 نقطه گراني‌سنجي دريايي كنترل و مشخص شد كه به‌كارگيري كووريانس بهبوديافته و ناحيه‌بندي، منجر به‌افزايش بيش از %39 (1/6 ميلي‌گال) دقت مدل‌سازي محلي ميدان گراني به‌روش كالوكيشن كمترين‌مربعات در درياي عمان مي‌شود. دقت حاصل ازمدلسازي محلي، در بعضي نواحي منطقه، تا 11/3 درصد (0/33 ميلي‌گال) بالاتر از مدل‌هاي جهاني گراني است.