ارزيابي روش يك نقطه اي در برآورد مشخصات نفوذ (مطالعه روش مقياس‌سازي)

نفوذ آب در خاك يكي از پارامترهاي تعيين‌كننده در آبياري مي‌باشد كه تمامي عوامل مربوط به ارزيابي آبياري را تحت تاثير قرار مي‌دهد. از طرفي تغييرات مكاني و زماني پارامترهاي نفوذ محدويت فيزيكي بزرگي در مديريت و رسيدن به راندمان كاربرد بالاي آبياري سطحي مي‌باشند. هدف از اين تحقيق ارزيابي روش مقياس‌سازي در برآورد پارامترهاي معادله نفوذ در آبياري جويچه‌اي بر اساس روش اليوت-واكر، شپرد و همكاران، ابراهيميان و همكاران، infilt، واليانتس و ميلاپالي و همچنين بررسي دقت نقطه مياني و نقطه انتهايي براي فرآيند مقياس‌سازي است. براي اين منظور يك منحني نفوذ مرجع درنظر گرفته شده و سپس با استفاده از مدت زمان رسيدن آب به ميانه و انتهاي جويچه، عامل مقياس آن جويچه به دست مي‌آيد. در اين تحقيق از داده‌هاي اندازه‌گيري شده شش جويچه با بافت خاك و داده‌هاي ورودي مختلف استفاده شد. به طور كلي نتايج نشان داد چنانچه از نقطه انتهايي جويچه به منظور محاسبه فاكتور مقياس در روش مقياس‌سازي استفاده شود، دقت اين روش به طور قابل ملاحظه‌اي افزايش مي‌يابد. بر اساس ارزيابي انجام شده روش ابراهيميان داراي بهترين نتايج بود. در روش infilt تفاوت محسوسي بين استفاده از نقطه مياني و نقطه انتهايي وجود ندارد. در بسياري از موارد استفاده از نقطه مياني به منظور بدست آوردن پارامترهاي معادله نفوذ مقدار پيشروي را بيش‌برآورد، پيش‌بيني مي‌كند. سادگي روش يك نقطه‌اي مقياس‌سازي از مزاياي اين روش در مقياس با ساير روش‌هاي بدست آوردن پارامترهاي نفوذ است.