كاربرد الگوريتم K-Star در پيش‌بيني تراز آب زيرزميني (مطالعه موردي: دشت آسپاس)

در اين مطالعه تراز سطح آب زيرزميني دشت آسپاس واقع در شمال غربي حوضه آبريز درياچه‌‌هاي طشك بختگان مهارلو در استان فارس با استفاده از داده‌‌هاي 39 پيزومتر در محدوده آبخوان در دوره آماري 96-1388شبيه‌‌سازي شد. در اين خصوص از دو مدل K -Star و ANN با تأخيرهاي 1، 2 و 3 در دو فاز آموزش و آزمايش استفاده شد. مدل ANN در اين مطالعه علاوه بر تأخيرهاي ياد شده با تعداد لايه پنهان و نورون متفاوت نيز مورد بررسي قرار گرفت. با توجه به افت و نوسانات سطح آب زيرزميني در دوره آماري ياد شده، آبخوان مورد مطالعه به 4 منطقه a، b، c و d تقسيم شد. نتايج شبيه‌‌سازي تراز سطح آب زيرزميني در منطقه a نشان داد كه مدل K- Star با 2 تأخير در اين منطقه عملكرد بهتري نسبت به مدل ANN در تأخيرهاي مختلف داشته است. اما در سه منطقه ديگر مدل ANN با تأخير 1 بهترين عملكرد را ارائه كرده است. مدل ANN با 2 لايه پنهان و 4 نورون در منطقه b، با 2 لايه پنهان و 6 نورون در منطقه c و با 4 لايه پنهان و 5 نورون در منطقه d بهترين الگو براي شبيه‌‌سازي مقادير تراز سطح آب زيرزميني معرفي شدند. به‌طور متوسط الگوهاي برتر معرفي شده در مناطق b، c و d توانستند ميزان خطا را نسبت به مدل K Star به ترتيب حدود 57، 42 و 81 درصد بهبود بخشند. عملكرد ضعيف مدل K Star در دو منطقه b و d نيز به‌وضوح قابل مشاهده مي‌‌باشد. به‌‌طور كلي نتايج نشان داد كه تأخير 1 مدل ANN در مناطق سه‌گانه b، c و d با تعداد لايه پنهان و نرون‌‌هاي مختلف بهترين عملكرد را در شبيه‌‌سازي مقادير تراز سطح ايستابي داشته است.