بررسي تأثير كم آبياري و شبكه سايه‌بان بر رشد و كيفيت ميوه در باغ متراكم سيب

با توجه به بحران كمبود آب و تأمين مواد غذايي، كم آبياري اقدامي غيرقابل‌اجتناب و فراگير در تمام ابعاد كشاورزي خواهد بود به‌ويژه در باغ‌هاي متراكم كه باهدف افزايش كمي و كيفي محصول، مصرف آب و ساير نهاده‌ها را افزايش مي‌دهد. بهره‌وري آب شاخصي است كه محصول توليدشده را به ازاي مصرف آب آبياري نشان مي‌دهد. سيب به‌عنوان يكي از مهم‌ترين محصولات باغي و صادراتي كشاورزي كشور محسوب مي‌شود. اخيراً باغداران سيب به‌طور فزاينده‌اي از شبكه سايه‌بان براي مقابله با مخاطرات آب و هوايي استفاده مي‌كنند بنابراين اين پژوهش براي بررسي تأثير كم آبياري و شبكه سايه‌بان بر بهره‌وري آب و كميت و كيفيت ميوه سيب انجام شد. پژوهش حاضر در باغ متراكم سيب (رقم گلدن دليشز) مزرعه‌ي نمونه‌ي آستان قدس رضوي طي سال زراعي 1400 صورت پذيرفت كه به‌صورت آزمايش اسپيلت پلات بر پايه‌ي طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي (كرت اصلي تيمارهاي آبياري: تيمار شاهد (FI)، تيمار كم آبياري تنظيم‌شده (RDI) و كم آبياري مداوم (SDI) و كرت فرعي: وجود (S) و عدم وجود (N) شبكه سايه‌بان) با چهار تكرار انجام شد. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده از اين پژوهش كم آبياري تنظيم‌شده (RDI)، 15% مصرف آب آبياري را كاهش داد و فقط 7% كاهش عملكرد و 3% كاهش رشد ميوه را در پي داشت درحالي‌كه بهره‌وري آب ، سفتي بافت ميوه، شاخص طعم، قند كل، ظرفيت آنتي‌اكسيداني و فنل كل را نسبت به تيمار شاهد افزايش داده و آب‌ميوه را تغيير نداده است، هم‌چنين وجود شبكه سايه‌بان مصرف آب را 14% كاهش و عملكرد را 9% افزايش داده است؛ كم آبياري مداوم (SDI) باوجود كاهش 40% مصرف آب آبياري، دارا بودن بالاترين مقدار بهره‌وري آب و بهبود برخي از خصوصيات فيزيكوشيميايي اما وزن ميوه، رشد ميوه و عملكرد را به‌شدت كاهش داد.