بررسي عملكرد روابط تجربي در برآورد تلفات تبخير از تشت در محدوده درياچه سد شهيد رجايي ساري

تبخير به‌عنوان يكي از مؤثرترين و حجيم‌ترين عوامل تلفات در منابع آبي بوده و با محاسبه دقيق آن مي‌توان راهكارهاي مؤثري را در جهت كاهش اثرات خشك‌سالي و به‌منظور حفاظت و مديريت كارآمد منابع آبي اجرا نمود. در اين تحقيق روابط تجربي رايج در برآورد ميزان تبخير روزانه و ماهانه براي چهار ايستگاه سليمان‌تنگه، محوطه اداره ساري، فريم صحرا و تلمادره بر مبناي داده‌هاي مشاهده شده تشت تبخير مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفت و بهترين روابط تجربي براي تخمين مقادير روزانه و ماهانه تبخير معرفي شد. براي اين منظور آمار 10 ساله مقادير اندازه‌گيري شده تبخير از تشت با مقادير محاسبه شده از روش‌هاي تجربي ماير، مارسيانو، شاهتين، هفنر، ايوانف و دفتر عمران آمريكا، با دو مقياس زماني روزانه و ماهانه با هدف تخمين تلفات ناشي از تبخير از سطح درياچه سد شهيد رجايي ساري، مورد مقايسه قرار گرفت. سپس عملكرد روابط تجربي بر اساس آماره‌هاي MSE، R2 و EF مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج ارزيابي روابط تجربي محاسبه تبخير نشان داد كه روش ماير در ايستگاه‌هاي مورد مطالعه بهترين رابطه براي برآورد تبخير روزانه است. بعد از رابطه تجربي ماير، رابطه ايوانف به‌عنوان بهترين رابطه معرفي شد. مقادير آماره‌هاي MSE، R2 و EF در برآورد تبخير ماهانه با استفاده از رابطه ماير در ايستگاه سليمان‌تنگه كه نزديك‌ترين ايستگاه به سد شهيد رجايي بوده به‌ترتيب برابر با 436.9، 0.97 و 0.3 به‌دست آمد. همچنين از بين روش‌هاي تجربي مورد استفاده در اين مطالعه، روش دفتر عمران آمريكا به‌عنوان ضعيف‌ترين معادله جهت برآورد تبخير ماهانه در ايستگاه سليمان‌تنگه تعيين شد.