ارزيابي روش هاي محاسبه منحني دبي-اشل بر اساس روابط مقاومت فرم بستر در ايستگاه هيدرومتري آبلو نكارود مازندران

در ايستگاه‌هاي هيدرومتري عمدتاً به دليل مشكل اندازه‌گيري دبي در شرايط وقوع سيلاب، منحني دبي - اشل از روي‌داده‌هاي اندازه‌گيري شده مربوط به شرايط غير سيلابي استخراج مي‌گردد و براي شرايط سيلابي برونيابي مي‌شود. استفاده از منحني دبي - اشل برونيابي شده براي محاسبه سيلاب ممكن است مقادير كمتر يا بيشتري را تخمين بزند. علت اين موضوع اين است كه در شرايط جريان سيلابي ممكن است نوع فرم بستر تشكيل‌شده تغيير يابد و باعث تغيير مقاومت در برابر جريان گردد. بنابراين به‌منظور پيش‌بيني بهتر منحني دبي – اشل لازم است از روابطي استفاده شود كه در آن‌ها مقاومت فرم بستر در نظر گرفته شود. در اين تحقيق از روش‌هاي انيشتين - بارباروسا، شن، وايت، انگلوند و براونلي براي تكميل قسمت انتهايي منحني دبي اشل حاصل از اندازه‌گيري در ايستگاه هيدرومتري آبلو واقع بر رودخانه نكارود و يا ساخت منحني دبي - اشل در ايستگاه مذكور استفاده گرديد. پس از برداشت داده‌هاي موردنياز شامل مقاطع عرضي، دبي اندازه گيري شده و اشل متناظر با آن و همچنين منحني دانه‌بندي مواد بستر در اين ايستگاه و محاسبه دبي اشل متناظر با آن توسط روش‌هاي ذكرشده در سال آبي 1401- 1400، مقايسه‌هاي آماري مختلف بين دبي‌هاي محاسباتي و اندازه‌گيري شده متناظر انجام گرديد. نتايج نشان داد روش انيشتين بارباروسا داراي كمترين مقدار متوسط خطاي مطلق 6.9 و متوسط جذر مربعات خطا 2.7 نسبت به ساير روش‌ها است.