تعيين خشكسالي طبيعي آبهاي زيرزميني با استفاده از شاخص جديد NGDI

علاوه بر برداشت بي‌رويه از منابع آب زيرزميني، يكي ديگر از مشكلاتي كه بهره‌برداري پايدار منابع آب زيرزميني را بخصوص در مناطق خشك با مشكل مواجه مي‌نمايد، وقوع خشكسالي‌هاي پي‌درپي مي‌باشد. لذا يكي از چالش‌هاي مهم در مديريت منابع آب زيرزميني در نظر گرفتن اثرات خشكسالي در سيستم هيدرولوژيكي مي‏باشد. در اين تحقيق با توجه به لزوم جداسازي فعاليت‏هاي انساني از خشكسالي طبيعي ضمن ارائه يك شاخص جديد خشكسالي آبهاي زيرزميني قابليت كاربرد اين شاخص در دشت نجف‏آباد مورد ارزيابي قرار گرفته است. در شاخص جديد ارائه شده ابتدا اثرات ناشي از فعاليت‏هاي انساني اعم از برداشت از آبهاي زيرزميني و يا تغيير كاربري از تغييرات سطح ايستابي ناشي از وقوع خشكسالي با استفاده از مدل HARTT تفكيك و جدا شده و سپس با برازش بهترين تابع توزيع احتمالاتي و استانداردسازي آن مقادير خشكسالي طبيعي تعيين مي‏شوند. نتايج ارزيابي شاخص NGDI در دشت نجف‏آباد نشان داد كه در سطح دشت در بازه ‏سال‎‏هاي 1992 تا 2000 شرايط خشكسالي طبيعي بر منابع آبهاي زيرزميني حاكم بوده است. با توجه به نتايج به دست آمده، شاخص NGDI ارائه شده قابليت تعيين خشكسالي طبيعي در آبهاي زيرزميني و تفكيك اثرات انساني از آن و پيش‏بيني خشكسالي از چندين ماه و يا حتي بيش از يك سال قبل از وقوع آن را دارا مي‌باشد. اين شاخص مي‏تواند به عنوان يك ابزار مناسب براي مديران به منظور كنترل و مديريت بهتر منابع آب زيرزميني مورد استفاده قرار گيرد. بنابراين، استفاده از اين شاخص براي پيش‌بيني و سيستم‌هاي هشدار دهنده خشكسالي در برنامه‌ريزي‌هاي مديريتي پيشنهاد مي‏گردد.