بررسي رابطه بين شاخص تنش آبي گياه نيشكر و رطوبت خاك در دو سامانه آبياري سطحي (جويچه اي انتها بسته) و قطره اي زيرسطحي

يكي از عواملي كه باعث كاهش رشد گياه مي‌شود تنش آبي كوتاه مدت وارده به گياه در بين دو آبياري است. اين تحقيق با هدف بررسي رابطه بين شاخص تنش آبي گياه (CWSI) نيشكر و رطوبت خاك تحت دو سامانه آبياري جويچه اي انتها بسته (CI) و آبياري قطره اي زيرسطحي (SDI) در ايستگاه تحقيقاتي شماره يك مؤسسه تحقيقات و آموزش توسعه نيشكر و صنايع جانبي خوزستان، از تيرماه تا شهريورماه (دوره پيك نياز آبي نيشكر) در سال 1401 انجام شد. براي اين منظور، مزرعه اي شامل بازرويي سوم، از نوع واريته CP69 1062 و با چهارتكرار براي هر دو سامانه آبياري انتخاب شد. ابتدا خطوط مبناي بالا و پايين براي سامانه آبياري جويچه اي انتها بسته تعيين شد. سپس با استفاده از اين خطوط، متوسط شاخص تنش آبي گياه براي سامانه هاي آبياري قطره اي زيرسطحي و آبياري جويچه اي انتها بسته براي هر ماه جداگانه برآورده گرديد. بيشترين مقدار شاخص تنش آبي براي آبياري سطحي براي شهريورماه برابر 0.54 و براي آبياري قطره‌اي زيرسطحي، در مردادماه برابر 0.49 برآورد شد. نتايج نشان داد همبستگي بالايي بين شاخص تنش آبي با رطوبت خاك فقط در روش آبياري سطحي براي عمقهاي 30 0، 60 30 و 90 60 سانتي ‌متري وجود دارد. ميزان همبستگي بين شاخص تنش آبي با رطوبت خاك براي سامانه آبياري سطحي در محدوده 0.60 70/، و براي سامانه آبياري قطره‌اي زيرسطحي در محدوده 0.12 0.46 تعيين شد كه به نظر مي رسد علاوه بر تنش آبي، تنش هاي ديگر نظير تنش شوري ناشي از آب آبياري و خاك مزرعه نيز به گياه وارده مي‌شود.