تغيير سايت بيمارستان تكاب: نقدي بر برنامه ريزي شهري غيرارتباطي

هدف: امروزه مطالعات زيادي با محور مشاركت شهروندان در برنامه‌ريزي شهري و حق به شهر آن‌ها صورت گرفته كه خود به‌سان نقدي بر برنامه‌ريزي شهري غيرمشاركتي و غيرارتباطي مطرح شده است. در اين تحقيق تلاش شده است تا فرآيند تغيير سايت بيمارستان تكاب، با كاربست تئوري توليد فضا و تريالتيك لوفوري و به ‌دور از نگرشي سطحي، تشريح شود تا بتوان به شناسايي ابعاد اين تغيير سايت و پيامدهاي آن اقدام كرد. روش و داده: در اين راستا با روش توصيفي - تحليلي و رويكردي كاربردي و با كمك ابزار تحليل‌گر شبكه در آرك‌مپ، به ارزيابي وضعيت دسترسي شهروندان شهر به بيمارستان جديد در مقابل بيمارستان قديمي، در فاصله استاندارد، به عنوان يكي از مصاديق فضاي زيسته آن‌ها با دستور ساخت ناحيه خدماتي جديد پرداخته شد. يافته‌ها: نتايج تحليل شيكه در نرم‌افزار آرك مپ و همپوشاني نقشه‌هاي توليد شده با آمارهاي جمعيتي بلوك آماري شهر تكاب نشان داد دسترسي شهروندان به بيمارستان جديد در شعاع دسترسي استاندارد ۱۵۰۰ متري حدود يك‌سوم دسترسي به بيمارستان قديمي شهر تكاب بوده است. نتيجه‌گيري: اين مورد از يافته‌ها به عنوان نمونه‌اي از بي‌توجهي به فضاي زيسته شهري در جريان تصميم‌گيري‌ها و برنامه‌ريزي شهري و نمودي از فاصله برنامه‌ريز و شهروند استنباط مي‌گردد كه عدم درك صحيح شهروندان به عنوان مخاطب برنامه‌ها توسط برنامه‌ريز را نشان مي‌دهد و در نتيجه، اقدام برنامه‌ريزان شهر براي تغيير سايت بيمارستان، اثر منفي خود را به صورت افزايش فاصلۀ دسترسي شهروندان به بيمارستان آَشكار مي‌سازد كه اين خود با توجه به اهميت روزافزون دسترسي به خدمات بهداشتي و درماني يك تصميم‌گيري نسنجيده تلقي مي‌گردد. نوآوري، كاربرد نتايج: جنبه نوآورانه اين مقاله تلفيق تئوري توليد فضاي هانري لوفور با چرخش ارتباطي در برنامه‌ريزي و برنامه‌ريزي شهري است كه در نتيجۀ اين تلفيق، از صرف پرداختن و شرح و تحليل ابعاد فضايي تغيير سايت بيمارستان اجتناب شده است. بلكه همزمان ابعاد اجتماعي و زباني نيز در اين تحليل فضايي مداخله دارند.