تأثير تمرين تناوبي با شدت بالا بر ميزان پروتئين‌هاي اتوفاژي خانواده بكلين 2/1 (BECLIN1/2) در بطن چپ قلب رت‌هاي مبتلا به ديابت نوع يك

مقدمه: چندين پروتئين مسير اتوفاژي را تنظيم مي‌كنند و يكي از مهم‌ترين تنظيم‌كننده‌ها پروتئين‌هاي خانوادۀ BECLIN است. بنابراين، اين تحقيق با هدف بررسي تأثير تمرين تناوبي پرشدت (HIIT) بر ميزان پروتئين‌هاي اتوفاژي خانوادۀ BECLIN۱/۲ در بطن چپ قلب موش‌هاي صحرايي مبتلا به ديابت نوع يك انجام شد.روش‌ها: در اين مطالعۀ‌ تجربي، ۱۸ سر رت نر سه ماهه از نژاد اسپراگ‌داولي با ميانگين وزن ۲۰±۳۰۰ گرم انتخاب شدند. ۱۲ سر از رت از طريق تزريق درون‌صفاقي محلول‌ استرپتوزوتوسين مبتلا به ديابت نوع يك شدند. اين رت‌ها به روش تصادفي به دو گروه، تمرين ديابتي و كنترل ديابتي تقسيم شدند؛ يك گروه كنترل سالم نيز درنظر گرفته شد؛ HIIT به‌مدت ۶ هفته و هر هفته ۴ جلسه شامل ۵ وهله ۴ دقيقه‌اي با شدت معادل ۸۵ تا ۹۵ درصد حداكثر سرعت و دوره‌هاي استراحت فعال ۳ دقيقه‌اي با شدت معادل ۵۰ تا ۶۰ درصد حداكثر سرعت انجام شد. تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها از طريق آزمون‌هاي آنواي-يك‌طرفه و تعقيبي توكي در نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۶ انجام شد. سطح معناداري 0/05 در نظر گرفته شد.يافته‌ها: محتواي درون سلولي پروتئين BECLIN۱ و BECLIN۲ پس از شش هفته HIIT، بين گروه‌هاي‌ پژوهش در بطن چپ قلب كاهش معنا‌داري را نشان داد (0/0001 =P). نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد پروتئين‌هاي خانوادۀ BECLIN از طريق HIIT كاهش مي‌يابند و اين مي‌تواند سازِكار اتوفاژي را در سلول‌هاي قلبي كاهش دهد.