بررسي شاخص تابش فرابنفش و رفتار اكولوژيكي شهروندان در آبادان

هدف پژوهش حاضر تحليل آگاهي، نگرش و رفتار اكولوژيكي شهروندان آبادان در مقابله با پرتوهاي زيانبار فرابنفش است. براي شناخت رابطه پارامترها و شاخص هاي اقليمي با شاخص فرابنفش از روش كتابخانه اي و براي تحليل رفتار اكولوژيكي شهروندان نسبت به مخاطره فرابنفش از روش ميداني و پرسشنامه استفاده شده است. جامعه‌ آماري همه شهروندان آبادان و حجم نمونه از طريق فرمول كوكران 384 تن تعيين شده است. روايي پرسشنامه با پيش آزمون تأييد شد و سپس با روش نمونه‌گيري تصادفي تكميل شد. ميانگين ماهانه پارامترهاي بيشينه، كمينه و متوسط دما، بارندگي، رطوبت نسبي، ابرناكي، ساعت آفتابي و شاخص تابش فرابنفش (1951-2017) از ايستگاه هواشناسي آبادان فراهم شده است. پس از تخمين ميانگين ماهانه تبخير و تعرق پتانسيل، محاسبه شاخص خشكي يونپ و شاخص بارندگي آنگوت و ترسيم نمودارهاي اقليمي، رابطه هر يك از آن‌ها با شاخص فرابنفش از ضريب همبستگي پيرسون و همچنين ضريب تعيين استفاده شده است. ضريب همبستگي شاخص فرابنفش با رطوبت نسبي هوا (0/95-)  و با درجه ابرناكي (0/87-) است. تابع (RSQ) نيز بيانگر نقش بالاتر رطوبت نسبي (0/89) نسبت به ابرناكي هوا (0/76) در كاهش شاخص فرابنفش است. آزمون كروسكال-واليس بيانگر تفاوت معنادار سطح شناخت ميان گروه‌هاي مورد مطالعه شهر آبادان در شاخص هاي آگاهي، آموزش، نگرش و راهكارهاي پيشگيري است. نتايج گوياي اين است كه سطح آگاهي و آموزش شهروندان در زمينه پرتوهاي زيانبار فرابنفش در سطح متوسط است در حالي كه از نگرش بسيار بالايي نسبت به اين معضل زيست محيطي برخوردارند و  با راهكارهاي پيشگيري كم و بيش آشنايي دارند.