ارزيابي و اولويت‌بندي مناطق شهري بر اساس شاخص‌هاي شهرشاد (مطالعه موردي: سلمانشهر)

گسترش شهرنشيني و افزايش مسائل اجتماعي در شهرها، كه سلامت رواني، اجتماعي و به دنبال آن نشاط شهروندان را در معرض خطر قرار مي‌دهد، لزوم توجه به وضعيت نشاط شهروندان را براساس شاخص هاي مناسب در اين شهر مشخص مي‌كند. در علم شهرسازي فراهم‌كردن فضايي كه احساسات و عواطف مثبت را تقويت كند و امكان بروز احساسات و عواطف منفي را به حداقل برساند، ضروري است. بر اين اساس، يكي از وظايف اساسي نهادهاي اجتماعي و عمومي چون شهرداري و شوراي شهر و به طور كلي نظام مديريت شهري تلاش براي ايجاد فضايي شاد براي شهروندان در جامعه است. اين پژوهش با هدف، تبيين معيارهاي شهر شاد در شهر سلمانشهر صورت گرفته است. روش جمع‌آوري داده‌ها از طريق پرسشنامه و با حجم نمونه 400 عدد و تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و در قالب تحليل‌هاي توصيفي و استنباطي انجام شده است. براي اولويت‌بندي مناطق از مدل تصميم‌گيري چند معياره تاپسيس و براي تعيين وزن شاخص‌ها، از مدل تحليل سلسله‌مراتبي (AHP) و از نرم‌افزار Expert choice بهره گرفته شد. طبق نتايج آزمون كروسكال-واليس شاخص‌هاي مورد بررسي در بين مناطق پنجگانه شهر سلمانشهر داراي تفاوت معنادار است. با توجه به رتبه كسب‌شده هر يك از مناطق توسط مدل تاپسيس، منطقه 5 با 0/8344 امتياز نسبت به نواحي ديگر شهر داراي بالاترين رتبه و مناطق 1 و 4 با 0/7426 و 0/6352 امتياز در رتبه‌هاي دوم و سوم قرار مي‌گيرند و منطقه 3 با 0/3021 امتياز رتبه چهارم و در نهايت منطقه 2 با 0/0771 امتياز رتبه پنجم است.