ارزيابي اثرات دسترسي به امكانات و خدمات شهري بر حس تعلق مكاني در بافت‌هاي فرسوده كلان‌شهر اهواز

بافت‌هاي فرسوده شهري به‌دليل ارزش‌هاي تاريخي - فرهنگي نيازمند حفظ، احترام و بازآفريني است. امروزه احياي اين بافت‌ها با اصل قرار دادن نياز ساكنين در برقراري ارتباط با فضاي كالبدي و مباحثي چون تعلق به مكان، مورد توجه بسياري از طراحان قرار مي‌گيرد. بر همين اساس هدف پژوهش حاضر ارزيابي ارتباط دسترسي به خدمات شهري و حس تعلق مكان در بافت فرسوده محلات شش گانه (عامري، يوسفي، آخر آسفالت، زرگان، حصيرآباد و لشكرآباد) است.. اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي - تحليلي است و جهت رسيدن به هدف مطرح‌شده از آزمون‌هاي كروسكال واليس، T ساده، همبستگي پيرسون در نرم‌افزار SPSS و مدل FAHP استفاده شده است. نتايج حاصل از بررسي‌ها نشان داد سه محله آخر آسفالت، يوسفي و عامري به لحاظ برخورداري از امكانات و خدمات شهري در وضعيت مطلوبي قرار داشته و در طرف مقابل محله حصيرآباد وضعيّت نامناسبي دارد. همچنين بررسي ارتباط بين خدمات شهري و حس تعلق مكان به بافت فرسوده با ضريب 0/371 حاكي از ارتباط مستقيم دو متغير ذكر شده بوده است و نشان مي‌دهد مي‌توان با افزايش امكانات و خدمات شهري و همچنين تقويت فضاهاي عمومي، بافت‌هاي كالبدي و فيزيكي، و بافت‌هاي فرسوده، حس تعلق مكان در اين مناطق را افزايش داد.