چالش هاي خط مشي گذاري حمل و نقل عمومي شهر تهران در حكمراني شبكه اي مبتني بر رويكرد تحليل مضمون

خط مشي گذاري مناسب جهت اعمال مديريت صحيح در هر زمينه اي ضروري است و حكمراني شبكه اي يكي از مهمترين چارچوب ها در خط مشي گذاري جهت ايجاد ديدگاه چندوجهي در حل مسائل پيچيده مي باشد. در شهر تهران بسياري از مسائل تبديل به مشكلات لاينحل شده اند و دليل عمده آن وجود ديدگاه پروژه محوري در حل مسائل شهري تهران مي باشد. حمل و نقل عمومي شهري تهران يكي از اين مشكلات است كه منجر به نارضايتي فراوان در ميان شهروندان گرديده است . براي اعمال مديريت صحيح در هر زمينه اي مي بايست خط مشي گذاري مناسب صورت پذيرد چراكه فرايند خط مشي گذاري به عنوان پايه و اساس مديريت محسوب مي گردد. يكي از مهمترين چارچوب ها در خط مشي گذاري بهره گيري از حكمراني شبكه اي به دليل ايجاد ديدگاه چندوجهي در حل مسائل پيچيده مي باشد. در اين پژوهش در راستاي اتخاذ خط مشي گذاري حمل و نقل عمومي شهري در حكمراني شبكه اي به بررسي چالش هاي آن پرداخته شده است. اين پژوهش به روش كيفي با استفاده از استراتژي تحليل مضمون صورت گرفته است. ابزار گردآوري داده ها مصاحبه نيمه ساختاريافته با خبرگان علمي و اجرايي مي باشد كه مصاحبه ها با روش توصيفي كدگذاري شد و قابليت اعتماد كدگذاري با روش توافق ميان كدگذاران محاسبه شد و ضريب توافق 90 درصد حاصل گرديد كه مورد پذيرش مي باشد. سپس داده ها با نرم افزار مكس كيودي اي مورد تحليل قرار گرفت و شبكه مضامين در خصوص چالش ها ايجاد گرديد. بر همين اساس يافته هاي پژوهش نشان مي دهد چالش هاي خط مشي گذاري حمل و نقل عمومي شهر تهران در حكمراني شبكه اي در پنج مضمون سازمان دهنده ملاحظه شده اند كه به ترتيب اهميت شامل نهادهاي موثر و ذي نقش، ساختار نهادها، نحوه هماهنگي نهادها، وظايف نهادها و شرايط محيطي مي باشند.