بررسي تطبيقي فضيلت اخلاقي در فلسفه منسيوس و فارابي

فرضيه در پاسخ به پرسش از شباهت‌ها و تفاوت‌هاي نگرش منسيوس و فارابي به فضيلت اخلاقي، بر پايه چارچوب نظري متاثر از برخي زواياي فلسفه اخلاق و ديدگاه‌هاي ارسطو و افلاطون بر آن است كه ضمن اشتراك رويكرد كلي در فضيلت اخلاقي و مافوق طبيعت گرايي اخلاقي، منسيوس بر فضايل عملي و جزئي و فارابي بر فضايل نظري و عقلي و كلي تاكيد دارند كه تفاوت هايي را رقم مي زند. بر اين اساس منسيوس متفكري است كه فطرت را منشأ جامع اخلاقيات به شمار مي آورد. در حالي كه فارابي اختيار عادت و تمرين را اين گونه جايگاهي مي دهد. منسيوس بر نيك سرشتي انسان پا فشرده و بر آن است كه نيكي سرشت از بيرون به انسان تحميل نشده است. اما فارابي از معتقدان به عاري بودن فطرت انسان از هر دو طرف نيكي و بدي است. از نظر فارابي اخلاق بيشتر اكتسابي است برخلاف منسيوس كه معتقد است بيشتر فطري است.فارابي برخلاف منسيوس بر آن است كه انسان مي تواند از طريق اعتياد، اخلاقي را تبديل به ملكه سازد.