بررسي مقايسه‌اي رابطه كمردرد و زانودرد با تعادل پوياي سالمندان ساكن سراي سالمندان شهر مشهد

اهداف اختلال تعادل يك عامل خطر مهم در افراد مسن هنگام راه رفتن است. زانودرد و كمردرد از شايع ترين اختلالات مربوط به افزايش سن مي‌باشند كه تعادل سالمندان را مختل مي‌كنند. هدف اين مطالعه بررسي رابطه كمردرد مزمن و زانو درد مزمن با تعادل پويا در سالمندان است. مواد و روش ها در اين مطالعه مقطعي‌تحليلي79 نفر از سالمندان 65 سال و بالاتر ساكن سراي سالمندان شهر مشهد،  به شيوه سرشماري براساس معيارهاي ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. علاوه‌بر اندازه‌گيري اطلاعات جمعيت‌شناختي، ارزيابي ترس از زمين‌خوردن با نسخه فارسي پرسش‌نامه ترس از زمين‌خوردن-فرم بين‌المللي و ارزيابي درد با مقياس بصري سنجش درد انجام شد. براي ارزيابي تعادل پويا ، آزمون برخاستن و راه رفتن زمان‌دار از شركت‌كنندگان گرفته شد. تحليل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 23 انجام شد. يافته ها بين 3 گروه سالمندان (گروه كمردرد، گروه زانودرد و گروه كنترل) در مقادير آزمون تعادلي تفاوت معنادار شد (P=0/05). با افزايش نمره پرسش‌نامه ترس از زمين خوردن، ميانگين مقادير آزمون تعادلي افزايش معناداري داشت (P=0/01). با افزايش سن، ميانگين مقادير آزمون تعادلي به‌صورت معناداري افزايش يافت (P=0/006). نتيجه گيري تعادل پويا در سالمندان با زانودرد مزمن نسبت به سالمندان با كمردرد مزمن ضعيف‌تر بود. بنابراين تمركز بر پيشگيري و درمان آسيب‌هاي زانو در سنين پايين‌تر، نقش مهمي در پيشگيري از بر هم خوردن تعادل در سالمندان خواهد داشت.