الگويابي معادلات ساختاري نقش ميانجي مديريت منابع انساني سبز در رابطه بين تعهد سبز مديريت ارشد و عملكرد زيست محيطي

تعهد سبز و عملكرد زيست محيطي نتيجه احساس نگراني‌هاي افراد در سازمان نسبت به مسائل زيست‌محيطي است. البته در ادبيات دانشگاهي اجماعي در خصوص تعريف تعهد در مورد مسائل زيست محيطي وجود ندارد و حتي بالاتر از اين، شايد هيچ درك درستي از تعهد برخاسته از افراد و سازمان وجود ندارد. هدف اصلي پژوهش حاضر الگويابي معادلات ساختاري تاثير تعهد سبز مديريت ارشد بر عملكرد زيست محيطي با نقش ميانجي مديريت منابع انساني سبز (مطالعه موردي شركت‌هاي توليدي شهركرد) مي‌باشد. پژوهش حاضر، از حيث هدف، كاربردي است و از لحاظ نحوه گردآوري داده‌ها، توصيفي- پيمايشي است. در اين پژوهش براي سنجش متغير تعهد سبز مديريت ارشد از پرسشنامه ديلي و همكاران(2007)، براي سنجش متغير منابع انساني سبز از پرسشنامه جابور(2011) ، براي سنجش عملكرد زيست محيطي ازپرسشنامه كيم وهمكاران(2016)استفاده گرديد. جامعه آماري اين پژوهش 168 نفر از مديران شركت‌هاي توليدي شهر شهركرد مي‌باشد كه با استفاده از جدول مورگان تعداد 117 نفر به عنوان نمونه انتخاب و با روش نمونه گيري تصادفي ساده پرسشنامه بين آنها توزيع گرديد. جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها و آزمون فرضيه‌ها از نرم‌افزار اس پي اس اس و پي ال اس استفاده گرديده است.نتايج نشان مي‌دهد كه تعهد سبز مديريت ارشد بر عملكرد زيست محيطي شركت تأثير مثبت معنادار دارد. همچنين تعهد سبز مديريت ارشد بر مديريت منابع انساني سبز شركت تأثير مثبت معنادار دارد. اما مديريت منابع انساني سبز بر عملكرد زيست محيطي تأثير مثبت ندارد.