الگويابي ساختاري تاثير رهبري تحول گراي سبز بر عملكرد زيست محيطي با نقش ميانجي مديريت منابع انساني سبز و آگاهي زيست محيطي

هدف تحقيق حاضر بررسي تاثير رهبري تحول گراي سبز بر عملكرد زيست محيطي با نقش ميانجي مديريت منابع انساني سبز و آگاهي زيست محيطي در كسب و كار هاي كوچك و متوسط منطقه ويژه اقتصادي سيرجان بوده است. اين تحقيق به لحاظ هدف، كاربردي و از نظر ماهيت و روش، از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري اين تحقيق عبارت است از كليه كاركنان در كسب و كارهاي كوچك و متوسط منطقه ويژه اقتصادي سيرجان كه تعداد آن ها در سال 1401 به 721 نفر بالغ گرديده است. از اين تعداد 251 نفر به شيوه طبقه اي تصادفي انتخاب شدند. آماري تمامي اعضاي آن به عنوان نمونه انتخاب و به صورت سرشماري مورد مطالعه قرار گرفته است. براي گردآوري اطلاعات از چهار پرسشنامه استاندارد رهبري تحول گراي سبز چن و چانگ (2013) ، عملكرد زيست محيطي پرسشنامه ملنيك و همكاران (2003) و ديلي و همكاران (2007) ، مديريت منابع انساني سبز پرسشنامه رنويك و همكاران (2013)، آگاهي زيست محيطي هان و يون (2015) استفاده شد. روايي محتوايي پرسشنامه ها براساس نظر خبرگان، و روايي سازه آن با روش تحليل عاملي تاييدي بررسي شد. پايايي آن ها نيز با محاسبة، پايايي تركيبي و ضريب آلفاي كرونباخ تأييد شد. داده هاي جمع آوري شده با روش مدلسازي معادلات ساختاري با نرم افزار PLS تجزيه و تحليل شد. يافته هاي تحقيق حاكي از آن است كه به طور كلي رهبري تحول گراي سبز بر عملكرد زيست محيطي با نقش ميانجي مديريت منابع انساني سبز و آكاهي زيست محيطي تأثير معناداري دارد.