الگو‌يابي ساختاري رابطۀ بين ابعاد شخصيتي با گرايش به خيانت زناشويي با اثر واسطه‌اي باورهاي ديني و مذهبي

سابقه و هدف: خيانت زناشويي ارتباط جنسي و عاشقانه يا عاطفي‌اي تعريف مي شود كه موجب پيمان شكني فرد نسبت به رابطۀ زناشويي خود مي شود و يكي از رخدادهاي مخرب در روابط صميمي شناخته مي شود و اغلب به آشفتگي، اختلاف، انحلال و طلاق منجر مي گردد. ازاين‌رو، پژوهش حاضر با  هدف بررسي رابطۀ بين ابعاد شخصيتي با گرايش به خيانت زناشويي بر اساس نقش واسطه‌اي باورهاي ديني و مذهبي صورت گرفته است.روش كار: روش اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش تمامي زوجين متأهل شهر تهران در سال۱۴۰۰ بود كه ۳۵۰ نفر از آنان به‌روش نمونه‌گيري دردسترس براي نمونه انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات از پرسش‌نامه شخصيتي پنج عاملي نئو  (مك‌كري و كاستا)، پرسش‌نامه گرايش به خيانت زناشويي بشيرپور و همكاران و پرسش‌نامه نگرش مذهبي گلريز استفاده شد. به‌منظور آزمون الگوي پژوهش از روش تحليل مسير به‌روش بيشينۀ احتمال استفاده شد. در اين پژوهش همۀ موارد اخلاقي رعايت شده است و مؤلفان مقاله تضاد منافعي گزارش نكرده‌اند.يافته‌ها: بر اساس نتايج، ويژگي‌هاي روان‌نژندي به‌صورت منفي و برون‌گرايي، اشتياق به تجارب تازه، توافق‌پذيري و وظيفه‌شناسي به‌صورت مثبت بر باورهاي ديني و مذهبي اثر مستقيم داشت. همچنين باورهاي ديني و مذهبي به‌صورت منفي بر گرايش به خيانت زناشويي اثر مستقيم داشت. روان‌نژندي هم به‌صورت مستقيم هم به‌صورت غيرمستقيم و با واسطه‌گري باورهاي ديني و مذهبي بر گرايش به خيانت زناشويي تأثير داشت. بر اساس نتايج به‌دست‌آمده 47/5% از واريانس باورهاي ديني و مذهبي و 76/5% از واريانس گرايش به خيانت زناشويي توسط متغيّرهاي الگو تبيين ‌شد.نتيجه‌گيري: باورهاي ديني و مذهبي مي تواند تأثير منفي بر گرايش به خيانت زناشويي بين زوجين داشته باشد. زندگي بدون تعارض در سايۀ توجه به مسائل معنوي و پرورش اعتقادات مذهبي است. ارزش‌ها به زندگي معنا مي‌بخشند و در مواجهه با بحران‌هاي زندگي مانند غم و اندوه، فقدان و سوگواري به‌عنوان پناهگاه عمل مي‌كنند. مسائل معنوي و پرورش اعتقادات مذهبي به زوج‌ها دستورالعمل‌هايي دربارۀ نحوۀ برخورد و حل‌وفصل تعارض‌ها ارائه مي‌كند.