رابطۀ عمل به باورهاي ديني با شادكامي در بين دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي سمنان

سابقه و هدف: شادكامي يكي از هيجان‌هاي مثبت در وجود آدمي است كه بر انديشه، احساس و رفتار او تأثير مي‌گذارد و رابطۀ تنگاتنگي با باورهاي ديني دارد. پژوهش حاضر به‌منظور بررسي رابطۀ بين عمل به باورهاي ديني و شادكامي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي سمنان صورت گرفته است. روش كار: اين پژوهش توصيفي-تحليلي و از نوع همبستگي است كه به‌صورت مقطعي انجام شده است. جامعۀ آماري شامل تمامي دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي سمنان و حجم‌ نمونه بر اساس نمونه‌گيري چندمرحله‌اي تصادفي 390 دانشجو به‌صورت داوطلبانه بود. متغيّرهاي اصلي عمل به باورهاي ديني و شادكامي و ابزار اندازه‌گيري دو پرسش‌نامۀ روان‌سنجي‌شدۀ معبد و آكسفورد بود. در اين پژوهش همۀ موارد اخلاقي رعايت شده است و مؤلفان مقاله تضاد منافعي گزارش نكرده‌اند.يافته‌ها: تحليل داده‌ها نشان مي‌دهد كه مقدار همبستگي باورهاي ديني با شادكامي 0.26 بود (0.001 P). بنابراين، بين شادكامي و عمل به باورهاي ديني ارتباط مثبت و معناداري وجود داشت و ميزان ارتباط جزئي باورهاي ديني و شادكامي برحسب تحصيلات مادر تنها در مادران داراي تحصيلات ديپلم و فوق ‌ليسانس به بالاتر معنادار بود.نتيجه‌گيري: با توجه به رابطۀ مثبت بين عمل به باورهاي ديني و شادكامي، توصيه مي‌شود كه مديران دانشگاه برنامه‌ريزي مناسبي براي تحكيم باورهاي ديني و انجام فرايض ديني انجام دهند. اين عمل با افزايش شادكامي آنان مي‌تواند نقش مهمي در افزايش اميد و ارتقاي فعاليت‌هاي علمي داشته باشد.