تبيين فقهي بيع سلول‌هاي بنيادي خون بند ناف

سابقه و هدف: با پيشرفت علم پزشكي دانشمندان و پزشكان در صددند با استفاده از تحقيقات و ابزار هاي مختلفي كه در اختيار دارند، دانش طب و بهداشت را به‌سوي ايجاد فرصت‌هاي جديدي جهت ارتقاي سطح سلامت و حيات انسان سوق دهند. استفاده از سلول‌هاي بنيادي موجود در خون بند ناف در درمان بسياري از بيماري ها از مسائل نوپديد پزشكي شمرده مي شود. با توجه به قابليت استفاده و نگهداري آن براي افراد ديگر غير از جنين به‌مدت طولاني، خلأ پژوهشي در زمينۀ تبيين حكم تكليفي بيع سلول‌هاي بنيادي به چشم مي خورد. اين پژوهش با هدف تبيين فقهي بيع سلول هاي بنيادي خون بند ناف انجام شده است. روش كار: روش اجراي اين تحقيق توصيفي-تحليلي از نوع مطالعات كتابخانه اي است. در محتواي مفاهيم به‌صورت نظام دار توصيف عيني و كيفي صورت گرفت. در استنباط حكم فقهي با استناد به مباني فقهي، تحليل و تخريج محقق شد. ابزار جمع آوري نيز عمدتاً فيش برداري از كتاب ها، مقالات و همچنين استفاده از نرم‌افزارهاي فقهي بود. مؤلفان مقاله تضاد منافعي گزارش نكرده‌اند. يافته‌ها: با تعمق در آراي فقها دربارۀ حكم بيع اعضاي بدن انسان جهت پيوند، قول به جواز و نيز قول به منع جواز قابل مشاهده است. در اين پژوهش از تعدادي از فقهاي معاصر دربارۀ حكم بيع سلول هاي بنيادي استفتاء شد كه به اتفاق قائل به جواز آن بودند. نتيجه‌گيري: نتايج حاصل گوياي اين است كه با استناد به آيات و روايات و با توجه به منفعت عقلايي سلول هاي بنيادي موجود در خون بند ناف، حكم جواز بيع آن استنباط مي گردد.