تدوين الگوي كيفي بازآفريني شهري پايدار با استفاده از روش تحليل محتوا (مطالعه موردي: بافت هاي فرسوده شهرتهران)

زمينه و هدف: بازآفريني بافت هاي فرسوده شهري به عنوان يكي از اهداف و سياست هاي دولت در برنامه هاي توسعه كشور همواره مورد توجه بوده است. بازآفريني شهري پايدار به عنوان رويكردي نوين قادر است بسياري از معضلات و چالش هاي شهرها به ويژه در زمينه محيط زيست را كاهش داده يا از ميان بردارد. تحقيق حاضر با هدف ارايه الگوي جديد بازآفريني شهري پايدار در شهر تهران انجام گرفت.روش و بررسي: تحقيق حاضر توصيفي_ اكتشافي است. ابتدا، مولفه هاي بازآفريني شهري پايدار با استفاده از ابزار مصاحبه نيمه – ساختار يافته شناسايي گرديد. جامعه آماري خبرگان حوزه ي مديريت شهري - محيط زيست  و شيوه نمونه گيري تصادفي هدفمند بود. تعداد نمونه با استفاده از  تكنيك گلوله برفي و اصل اشباع نظري 22 نفر انتخاب شد. براي استخراج مدل و نهايي ساختن آن از روش تحليل محتوي استفاده شد. ضريب همبستگي پيرسون نيز براي اطمينان از وجود رابطه بين متغيرها بكارگرفته شد.يافته ها:  تعداد 101 كد اوليه بر اساس اصول تكرار، تاكيد و اهميت از بررسي و تحليل داده هاي مصاحبه ها استخراج شد. در نهايت مفاهيم بازآفريني پايدار شهري  بر اساس 5 مولفه، 17 مقوله و 101 توصيف رفتاري دسته بندي گرديد. همچنين بر اساس نتايج آزمون آماري توصيفي، ميزان ميانگين مولفه ها از  متوسط بالاتر و  تمامي آنها از انحراف معيار كمتر از يك برخوردار بودند. با توجه به ميزان ضريب همبستگي بين متغيرها تحقيق رابطه مستقيم و قوي برقرار است.بحث و نتيجه گيري : از بين 17 مقوله برگزيده در تحقيق حاضر، تعداد 7 مقوله (شناسايي و همكاري با نهادها و متوليان درگير، توجه به نياز اصلي اجتماعات، توانمندسازي ذينفعان و نهادهاي درگير، ميزان ظرفيت هاي توسعه شهري، وضعيت زيرساخت هاي شهري، زيرساختهاي اطلاعاتي و تعاملي، زيرساخت هاي سرمايه گذاري) جديد مي باشند. توجه به مولفه هاي فوق در تدوين برنامه ها و اتخاذ سياست هاي مطلوب تر در عرصه باز آفريني شهري تهران قادر خواهد بود، چالش‌هاي موجود در مسير پايداري شهري را كاهش دهد.