تبيين انواع جهت ‌گيري‌هاي معلم‌ هاي ابتدايي در حوزۀ آموزش مجازي در دوره همه‌ گيري كرونا

پژوهش حاضر با هدف بررسي انواع جهت ‌گيري‌هاي معلم‌ هاي ابتدايي درخصوص آموزش مجازي در دوره‌ همه‌گيري كرونا انجام شده است. رويكرد پژوهش كيفي است و از روش پديدارشناسي توصيفي استفاده شده است. ميدان پژوهش را تمامي معلم‌هاي ابتدايي شهرستان قشم تشكيل مي‌دهند. براي گردآوري داده‌ها ازطريق مشاركت‌كننده‌ها 31 مصاحبه‌ نيمه‌ساختاريافته و غير‌رسمي به‌روش نمونه‌گيري نظري و در دسترس انجام شد. مشاركت‌كننده‌ها برمبناي داشتن دست‌كم سه سال سابقۀ تدريس در آموزش حضوري (قبل از همه‌گيري) انتخاب شدند. داده‌ها با روش هفت‌مرحله‌اي كلايزي تحليل شدند. به‌منظور اعتباربخشي يافته‌ها از دو راهبرد بازبيني اعضا و مميزي همگنان استفاده شد. براساس يافته‌ها، انواع جهت‌گيري‌هاي معلم‌هاي ابتدايي درخصوص آموزش مجازي بدين‌شرح است: اجتنابي ـ آسيب‌زا، نقصان ـ نابسنده، اقتضايي ـ واقع‌گرايانه و حامي ـ تجربي. همچنين عواملي كه در شكل‌گيري اين جهت‌گيري تأثير بسزايي داشته‌اند عبارت‌اند از: انگاره‌ نقش، بافت آموزشي، موانع ساختاري و زيرساختي.