بررسي تاثير تجزيه و تحليل كسب و كار بر عملكرد اقتصادي شركت ها با نقش ميانجي كيفيت اطلاعات، قابليت نوآوري و چابكي (مطالعه موردي: كارخانجات كاشي و سراميك استان يزد)

اتخاذ تصميم‌‌هاي راهبردي در محيط كسب‌وكار كنوني چالشي است كه اكثر سازمان‌‌ها با آن مواجه‌‌اند. در اين خصوص تجزيه‌وتحليل كسب‌وكار، داده‌هاي مختلف و پراكنده يك سازمان را يكپارچه و منسجم مي‌سازد و گزارش‌هاي تحليلي و چندبعدي را براي تصميم‌گيري مديران سازمان فراهم مي‌سازد و ازاين‌رو مي‌تواند به‌طور غيرمستقيم بر عملكرد اقتصادي شركت اثرگذار باشد.  اما از طرفي اثربخش نبودن تجزيه‌وتحليل كسب‌وكار بر عملكرد، اثرات منفي بسياري دارد كه بايستي مورد بررسي قرار بگيرد. از طرفي كيفيت اطلاعات و قابليت‌هاي نوآوري با تأثيرپذيري از تجزيه‌وتحليل كسب‌وكار و چابكي سازمان از طريق افزايش انعطاف‌پذيري، سرعت و كيفيت سازمان مي‌توانند موجب اثرگذاري در اين فرايند گردد. هدف از انجام تحقيق حاضر بررسي نقش تجزيه‌وتحليل كسب‌وكار بر چابكي و عملكرد  كارخانه‌هاي كاشي و سراميك مي‌باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 360 نفر كاركنان و مديران استان يزد و به‌منظور گردآوري اطلاعات از پرسشنامه استفاده‌شده است. از لحاظ هدف، اين تحقيق از نوع كاربردي و از جهت ماهيت پژوهشي، توصيفي است. بر اساس مباني نظري در تشريح هوش كسب‌وكار، تجزيه‌وتحليل كسب‌وكار و مديريت عملكرد، فرضياتي تدوين شد. نتايج پژوهش نشان‌دهنده تأثير معني‌دار قابليت‌‌هاي تجزيه‌وتحليل كسب‌وكار بر كيفيت اطلاعات (با ضريب مسير 0.598) و قابليت‌‌هاي نوآوري (با ضريب مسير 0.463) است. كيفيت اطلاعات و قابليت‌‌هاي نوآوري به ترتيب با ضريب مسير 0.482 و 0.359 بر متغير وابسته چابكي، تأثير دارند. تأثير مسير چابكي بر عملكرد، داراي بيشترين ضريب مسير (0.770) است.