رويكردي پديدارشناسانه به تجارب مديران مدارس از توسعه مشاركت زيست‌ محيطي فراگيران

پژوهش حاضر با هدف بررسي تجارب مديران از توسعه مشاركت زيست‌ محيطي فراگيران و بررسي موانع و چالش‌ هاي آن ‌ها در مدارس شهر سنندج انجام شد. اين پژوهش با رويكرد كيفي و روش پديدارشناسي توصيفي انجام ‌شده و در ابتدا ۱۶ مدرسه از بين مدارس شهر سنندج به‌صورت هدفمند انتخاب شدند و ابزار گردآوري داده‌ها مصاحبه نيمه ساختاريافته، مشاهدات ميداني و اطلاعات رسانه‌اي بوده و داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با استفاده از روش تحليل مضمون Atride-Sterling كدگذاري شدند. يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه مدارس براي حمايت از محيط‌زيست اقداماتي انجام داده‌اند؛ اين اقدامات بعد از كدگذاري در ۶ مقوله افزايش اطلاعات محيط زيستي دانش آموزان، توسعه عملكرد محيط زيستي دانش آموزان، ميانوندي پيوند خانواده‌ها با طبيعت، بهسازي بافتار و شرايط فيزيكي در مدارس، ترفيع دانش آموزان به سفيران تندرستي در جامعه، افزايش بازدهي در مصرف منابع طبيعي دسته‌بندي شدند و در مورد چالش‌ها و موانع مديران براي انجام اقدامات محيط زيستي 5 مقوله محدوديت‌هاي تشكيلاتي، تعليماتي، بصيرت مدني، تسهيلاتي و ساختاري-مكاني به دست آمد. در اين‌ بين محدوديت‌هاي تشكيلاتي و تعليماتي داراي بيشترين فراواني بودند كه بايد مورد توجه قرار گيرند و در پايان پيشنهاد مي‌گردد مسئولين ضمن در نظر گرفتن آموزش محيط زيستي جز اهداف ثابت آموزشي و ادغام آن در آموزش‌هاي رسمي و غير رسمي و اعطاي تسهيلات لازم، واحد مستقل درسي و دبير تخصصي از فعاليت‌هاي محيط زيستي مدارس ارزشيابي دوره‌اي به عمل‌آورند.