طراحي مدل كاربرد آموزش مبتني بر زمينه درس علوم تجربي ‏دوره ابتدايي بر مبناي نظريه داده بنياد

هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل كاربرد آموزش مبتني بر زمينه درس علوم تجربي ‏دوره ‏ابتدايي‏ است. اين پژوهش با رويكرد كيفي و با روش داده بنياد انجام گرفت. جامعه آماري تحقيق كليه معلمان ابتدايي استان مركزي بودند كه 25 نفر از آنها از طريق روش نمونه گيري هدفمند (گلوله برفي) انتخاب شدند. داده ها از طريق مصاحبه نيمه ساختار يافته جمع آوري و به منظور تجزيه و تحليل داده ها از روش كدگذاري باز، محوري و گزينشي استفاده شد. نتايج مطالعه حاضر نشان دهنده 243  كدباز، 52 كد فرعي و 15 كد اصلي بود. مقوله هاي فرعي كه ذيل بعد شرايط علي قرار گرفتند عبارت بودند از: عوامل مربوط به دانش آموزان، عوامل مربوط به برنامه ريزي درسي و عوامل مربوط به معلمان. مقوله هايي كه ذيل بعد عوامل زمينه اي قرار گرفتند عبارت بودند از: عوامل يادهي- يادگيري، عوامل سازماني، فضا، منابع و مواد و مهارت معلمان. مقوله هاي كه ذيل بعد شرايط ميانجي قرار گرفتند عبارت بودند از: عوامل سازماني و مديريتي، فرهنگي، عوامل فردي معلمان و عوامل كالبدي. مقوله هاي كه در بعد راهبردها قرار گرفتند عبارت بودند از: برنامه ريزي آموزشي شامل (امكانات فيزيكي، هدف، محتوا، آموزش معلمان، ارزشيابي و روش تدريس). پيامدها نيز عبارت بودند از: اثربخشي معلمان(رشد حرفه‌اي معلمان) و اثربخشي دانش آموزان (در حيطه مهارتي، در حيطه نگرشي، در حيطه شناختي و كسب مهارت‌هاي فرايندي علوم). بر اساس ‏نتيجه تحقيق حاضر آموزش مبتني بر زمينه در درس علوم تجربي ‏دوره ‏ابتدايي متاثر از مجموعه اي از عوامل و مهارت ها ‏است كه در صورتي كه ‏اين رويكرد به اين مهارت ها مجهز نشوند، موفّق نخواهند شد. بنابراين يكپارچگي اين ‏عوامل در ‏درس علوم تجربي ‏دوره ‏ابتدايي مي توانند در تدوين و توسعه آموزش مبتني بر زمينه در درس علوم تجربي ‏دوره ‏ابتدايي كمك كننده باشد.‏