بررسي عوامل مؤثر در رشد اقتصاد نيشابور در عصر طاهريان

طاهريان (207-250ق)، نخستين حكومت در ايرانِ دوره اسلامي هستند كه توانستند انديشه و هويت ايراني را بر پايه تعاليم اسلامي دوباره احيا نمايند. اگرچه طاهريان وابسته به خلافت عباسيان بودند، اما در عهد فرمانروايي عبدالله‌بن‌طاهر (213-230ق)، به پايتختي نيشابور، توانستند استقلال نسبي خود را به دست آورند. اين رويداد، مرهون عوامل متعددي از جمله: اصلاحات در شيوه حكومت‌داري و استيلا بر خوارج و به دنبال آن، رشد اقتصادي نيشابور بود. هدف اصلي اين مقاله، بررسي عوامل مؤثر در چگونگي رونق اقتصادي نيشابور در عصر طاهريان، به‌ويژه دوران حكومت عبدالله‌بن‌طاهر است. اين پژوهش، با روش وصفي ـ تحليلي، در پي پاسخ به اين پرسش است كه طاهريان با چه روش‌هايي بر رونق اقتصادي نيشابور تأثيرگذار بوده‌اند. يافته‎هاي پژوهش، نشان مي‌دهد توجه ويژه طاهريان به كشاورزي، شيوه آبياري، خراج نظام‌مند و رشد ديگر صناعات، به گسترش بازرگاني انجاميده است.