توسعه يك ماشين شناختي جهت ارزيابي عاطفي دستگاه‌هاي موسيقي ايراني با استفاده از مدل يادگيري هيجاني مغز

مقدمه: رديف موسيقي سنتي ايران شامل هفت دستگاه با نام‌ هاي شور، ماهور، سه‌گاه، چهارگاه، راست‌پنجگاه، همايون، نوا است كه هر كدام عواطف خاصي را به شنونده انتقال مي ‌دهد. بسياري از صاحب ‌نظران عرصه موسيقي، ويژگي ‌هاي عاطفي ادراك شده از هر دستگاه موسيقي سنتي ايراني را بر اساس تجربه به صورت كيفي تشريح كرده اند. ولي نه تنها آنان، بلكه افراد عادي هم در خصوص نوع و اندازه عواطف حاصل از يك دستگاه موسيقي توافق ندارند. زيرا پيش‌ زمينه عاطفي افراد متفاوت است. هدف از اين مطالعه معرفي يك مدل شناختي است كه قادر باشد ويژگي‌ هاي عاطفي هر دستگاه موسيقي را براي شنونده مشخص به صورت كمي پيش ‌بيني نمايد. روش كار: در اين مطالعه يك مدل بهينه يادگيري عاطفي مغز معرفي شد كه با مدل روان‌شناختي Thayer ادغام گشت تا بر اساس ويژگي ‌هاي خاص موسيقي دستگاهي ايراني، الگوي عاطفي دستگاه‌ ها را كشف نمايد. ما از رديف ميرزا عبدلله به روايت داريوش طلايي استفاده كرديم و از 52 داوطلب خواستيم تا ارزش‌ 12 احساس مدل عاطفي Thayer را براي هر قطعه تعيين كنند. يافته‌ ها: براي بررسي عملكرد سيستم، ميانگين مربعات خطاي سيستم براي داوطلبان بر اساس دستگاه به دست آمد. همچنين با جمع ‌بندي نتايج داوطلبان، يك ارزيابي كلي از ويژگي ‌هاي عاطفي دستگاه ‌هاي موسيقي ايراني ارائه داديم.نتيجه ‌گيري: بررسي سيستم پيشنهادي ما را به اين نتيجه مي ‌رساند كه نوعي عدم قطعيت ناشي از پيش ‌زمينه ادراكي افراد در عملكرد رفتاري و فيزيولوژيكي احساسات در مغز نهفته است.