بررسي رابطه بين كاركردهاي اجرايي با رضايت زناشويي در زوجين: نقش ميانجي نظريه ذهن

مقدمه: خانواده سالم، زيربناي سلامت جامعه است. يكي از مسائل مهم مرتبط با زندگي خانوادگي كه از اشتغال زوجين تاثير مي ‌پذيرد، رضايت زناشويي است. هدف از مطالعه حاضر بررسي رابطه بين كاركردهاي اجرايي و رضايت زناشويي در زوجين با نقش ميانجي نظريه ذهن بود.روش كار: طرح پژوهش حاضر از نوع توصيفي همبستگي بود. براي اين منظور 500 نفر از زوجين شاغل شهر تهران با استفاده از نمونه‌گيري طبقه‌ اي نسبتي انتخاب شدند و به مقياس كاركردهاي اجرايي Barkley’s، پرسشنامه نظريه ذهن و پرسشنامه رضايت زناشويي Enrich پاسخ دادند. تحليل داده‌ ها با استفاده از مدل ‌يابي معادلات ساختاري انجام شد. همچنين براي طبقه ‌بندي، پردازش، تحليل داده‌ ها و بررسي فرضيه ‌هاي پژوهش از نرم ‌افزارهاي SPSS-25 و AMOS-26 استفاده شد.يافته‌ ها: نتايج به دست آمده از مدل ‌يابي معادلات ساختاري حاكي از تاثير مستقيم و معنادار كاركردهاي اجرايي بر نظريه ذهن (0/001 P=؛0/398-=β)، كاركردهاي اجرايي بر رضايت زناشويي (0/001 P=؛0/511-=β) و نظريه ذهن بر رضايت زناشويي (0/001 P=؛0/351=β) بود.  همچنين نتايج نشان داد كه نظريه ذهن در رابطه بين كاركردهاي اجرايي و رضايت زناشويي زوجين نقش ميانجي ايفا مي كند (0/001 P=؛0/077-=β). نتيجه‌ گيري: كاركردهاي اجرايي به طور مستقيم و غيرمستقيم از طريق نظريه ذهن بر رضايت زناشويي تأثير دارد. از اين رو جهت بهبود رضايت زناشويي، مداخله در كاركردهاي اجرايي و نظريه ذهن در زوجين شاغل مي‌ تواند داراي اهميت باشد.