اثربخشي درمان شناختي مبتني بر مثبت‌‌انديشي بر افسردگي، استرس و اضطراب مادران با سابقه ابتلا به كوويد-19

مقدمه: شيوع بيماري كوويد-19 منجر به تغييراتي در زندگي عادي خانواده‌ها شده و سبك زندگي را به ‌طور خاص تحت تأثير قرار داده است. از سوي ديگر، زنان به دليل رويدادهاي بحراني و استرس زا (بارداري، زايمان و...) در زندگي خود خطر ابتلا به اختلالات رواني را افزايش مي ‌دهند. لذا هدف اين پژوهش به بررسي اثربخشي درمان شناختي مبتني بر مثبت‏‌انديشي بر افسردگي، استرس و اضطراب مادران با سابقه ابتلا به كوويد-19 بود. روش كار: پژوهش حاضر نيمه‌ آزمايشي با پيش‎آزمون و پس‎آزمون بود. جامعه پژوهش كليه مادران با سابقه ابتلا به كوويد-19 شهر همدان در سال 1401 بودند. در ابتدا دو مركز بهداشتي_درماني به صورت تصادفي انتخاب شدند و سپس از بين مادران مراجعه‌ كننده كه سابقه ابتلا به كوويد-19 داشتند، تعداد 40 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 20 نفر) قرار گرفتند. داده ‌ها با استفاده از پرسشنامه‎ جمعيت‏‌شناختي، پرسشنامه اضطراب و افسردگي Beck و پرسشنامه استرس Cohen جمع ‌آوري شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده آزمون ‌هاي همبستگي پيرسون و تحليل كوواريانس به وسيله نرم‎افزار SPSS-24 انجام شد.يافته‌ ها: نتايج نشان داد كه سن 42/5 درصد مادران  بين 30 تا 40 سال و 65 درصد آنها داراي مدرك ديپلم بودند. بر اساس نتايج بين سن مادران و استرس (0/000=P) و اضطراب (0/024=P) رابطه معناداري وجود داشت. تفاوت افسردگي پيش و پس از درمان شناختي مثبت‏انديشي معنادار نبود (0/310=P)، اما اين درمان بر استرس (0/038= P،2/486=F) و اضطراب مادران (0/000= P،11/96=F) تاثير داشت. نتيجه ‌گيري: مداخله مثبت ‌انديشي باعث كاهش افسردگي، استرس و اضطراب مي ‌شود كه منجر به سازگاري با بيماري و كاهش مشكلات مربوط به اختلالات رواني و به طور كلي افزايش شرايط رواني بهتر در رابطه با بيماري كرونا مي‌ شود. با توجه به نتايج پژوهش حاضر، استفاده از شناخت درماني مبتني بر مثبت ‌انديشي در كلينيك ‌هاي روان ‌شناسي به عنوان يك روش مداخله‌ اي مؤثر توصيه مي ‌شود.