ارزيابي تاثير مهاجرت‌ بر معيشت پايدار خانوارهاي مهاجر در نواحي روستايي استان گلستان

بهبود معيشت مردم محلي در دو دهه اخير مورد توجه فزاينده اي قرار گرفته است و يكي از اهداف اصلي دولت هاي ملي است. هدف اين تحقيق ارزيابي تأثير مهاجرت‌ بر معيشت پايدار خانوارهاي مهاجر سيستاني ساكن در روستاهاي استان گلستان است. روش تحقيق توصيفي مبتني بر پيمايش پرسشنامه‌اي است. جامعه آماري شامل 25000 نفر از سرپرستان خانوار مهاجر از استان سيستان و بلوچستان به استان گلستان است. با استفاده از فرمول كوكران 250 نفر به عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي نمونه ها از 12 شهرستان استان گلستان انتخاب شدند. روايي پرسشنامه‌هاي تحقيق بر مبناي ديدگاه متخصصان و پايايي بر مبناي محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ تأييد شد. نتايج آزمون t تك نمونه‌اي نشان داد كه سرمايه‌هاي طبيعي و مالي و كل سرمايه‌ها كمتر از حد متوسط (نامناسب) است. نتايج بررسي راهبردهاي معيشت نشان داد كه مواردي مانند كسب درآمد از فعاليت‌هاي زراعت، دامداري، باغداري، جمع‌آوري‌ منابع ‌و گياهان‌ جنگلي و كارگري از جمله مهم‌ترين راهبردهاي معيشتي هستند. نتايج ارزيابي روندهاي آسيب‌پذيري نشان داد كه مواردي از قبيل انسجام و همبستگي خانواده‌ها، فرصت‌هاي كاري درآمدزا، تعداد دام و طيور، سطح درآمد و قدرت خريد خانوار اهميت بيش‌تري در زمينه كاهش آسيب‌پذيري داشته‌اند. در حالي‌كه مواردي مانند تورم و گراني، آلودگي آب‌و هوا اهميت بيش‌تري در زمينه افزايش آسيب‌پذيري داشته‌اند. نتايج ارزيابي پيامدهاي مهاجرت نشان داد كه پيامدهاي اقتصادي، طبيعي، فرهنگي- اجتماعي و خدماتي- رفاهي مهاجرت بيش‌تر از حد متوسط است. اين نتايج بيانگر اين است كه مهاجرت منجر به تغيير و بهبود در زندگي خانوارها شده است و اثرات مثبت مورد انتظار مانند بهبود رفاه و دسترسي به خدمات و اشتغال حاصل شده است.