مطالعه عدم تقارن در اثر واردات بر رشد كشاورزي در ايران

كشاورزي به عنوان نيروي محركه رشد اقتصادي، به ويژه در كشورهاي در حال توسعه، مطرح است و توجه به آن، با توجه به اهدافي همچون تأمين درآمد، ايجاد اشتغال، تأمين غذا و ارزآوري، به خصوص در شرايط تحريم اقتصادي، حائز اهميت است. از سوي ديگر، تجارت خارجي منبع تأمين ارز موردنياز براي سرمايه‌گذاري در فن‌آوري‌هاي جديد و افزايش توان توليدي اقتصاد كشور مي‌باشد. مطالعه حاضر، با بهره گيري از داده ‌هاي سالانه 99-1357 و به‌كارگيري الگوي خودتوضيح با وقفه‌هاي گسترده غيرخطي به بررسي اثر خطي و غيرخطي (متقارن و غيرمتقارن) تكانه واردات بر رشد كشاورزي مي‌‌پردازد. نتايج مويد اثر نامتقارن واردات بر رشد كشاورزي و يا به عبارتي برتري الگوي غيرخطي در توضيح روابط ميان متغيرها مي‌‌باشد. يعني، تكانه مثبت در ارزش واردات كشاورزي با ضريب 0.18 و در مقابل تكانه منفي آن با ضريب 0.05- بر رشد كشاورزي در بلندمدت موثر خواهد بود اگرچه ضريب دوم به لحاظ آماري معني دار نيست. هم‌‌چنين وجود عدم تقارن در اثر ساير متغيرها (به غير از نيروي كار) بر رشد كشاورزي مورد تاييد قرار گرفت.