طراحي مدل توسعه‌ي اكوسيستم كارآفريني دانشگاهي با رويكرد محيط فرهنگي در ايران

پژوهش حاضر با هدف بررسي عوامل موثر بر توسعه اكوسيستم كارآفريني دانشگاهي انجام شده است. شناسايي مولفه‌هاي كارافرينانه و پيكره‌بندي عوامل اثرگذار بر توسعه‌ي اكوسيستم كارآفرينانه دانشگاهي از جمله‌ اهداف به شمار مي‌رود. تحقيق با رويكرد كمي و كيفي انجام شده است. در بخش كيفي، با نمونه اشباع عوامل، از خبرگان كسب و كارهاي صنعتي و خدماتي استفاده شده است. به‌علاوه از تعداد 52 نفر از صاحب‌نظران حوزه محيطي و كارافرينانه با عوامل نه‌گانه استفاده شد. جامعه آماري؛ اعضاي علمي دانشگاه‌هاي دولتي و آزاد در شهر تهران و صاحبان كسب و كارها هستند. يافته‌ها نشان داد عامل فرهنگ سرمايه‌گذاري و تامين مالي اكوسيستم (0.42)، فرهنگ سياستگذاري كارافرينانه (0.12)، فرهنگ توسعه زيرساخت (0.16)، فرهنگ تحقيق و توسعه (0.19)، فرهنگ نهادسازي اكوسيستم (0.33)، فرهنگ توسعه بازار اكوسيستم (0.14)، فرهنگ بهبود محيط كسب و كار (0.50)، فرهنگ سياستگذاري حاكميتي (0.15) در تعيين ميزان توسعه اكوسيستم كارافرينانه دانشگاهي نقش فعال و موثري دارند. نتايج نشان داد، ايجاد زيرساخت توسعه اكوسيستم و توسعه بازار در اكوسيستم كارافريني دانشگاهي به‌طور موثري بر بهبود محيط كسب و كار تاثير دارند. توسعه تحقيق در اكوسيستم منجر به بهبود محيط اكوسيستم شده و دخالت عوامل حاكميتي در سياستگذاري و قوانين در آن كاهش مي‌يابد. به‌علاوه آزمون سنجش اثرات متقابل عوامل نشان داد، كه سه عامل فرهنگ سرمايه‌گذاري، ايجاد زيرساخت‌ها و بازارسازي توليدات در توسعه اكوسيستم كارافرينانه دانشگاهي نقش موثري ايفا كرده‌اند.