بررسي استقرار شش گونه هالوفيت در حاشيه مرطوب درياچه نمك كاشان

يكي از مشكلات بخش اجرا در مقوله احياي بيولوژيك حاشيه كويرها، فقر تنوع گونه‌اي سازگار با شرايط موجود و نحوه استقرار آنهاست. قابليت‌هاي طبيعي حاشيه مرطوب درياچه نمك كاشان طي اجراي پروژه تحقيقاتي تحت عنوان بررسي ويژگي‌هاي ژئوهيدروپدولوژي و پوشش گياهي حاشيه كويرهاي مرطوب ايران براي احياء بيولوژيك آنها (شناخت قابليت رويشگاه) شناسايي و مناطق با شوري و سطح آب زيرزميني متفاوت پهنه‌بندي شد. با استفاده از اطلاعات طرح ذكرشده، براي غناي تنوع گونه‌اي و احيا بيولوژيك حاشيه مرطوب درياچه نمك، استقرار شش گونهSuaeda fruticosa, Halostachys caspica, Atriplex halimus, Salsola imbricata, Halocnemum strobilaceum, ، Aeluropus littoralis در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي تحت تيمار گونه در سه تكرار بررسي شد. صفت اصلي مورد ارزيابي، درصد زنده‌ماني بود. با وجود متفاوت بودن شكل رويشي يكي از گونه‌ها (Aeluropus littoralis) صفاتي مانند ارتفاع و قطر تاج پوشش براي بيان اهميت هر گونه در توليد علوفه شتر و جلوگيري از فرسايش بادي نيز طي پنج سال اجراي طرح اندازه‌گيري شد. نتايج با نرم‌افزار SPSS آناليز و مشخص گرديد كه گونه‌هاي H. strobilaceum، S. fruticosa، H. caspica و S. imbricata به‌ترتيب با 51/5، 46/4، 41/4 و 37/4 درصد داراي بالاترين زنده‌ماني در طي پنج سال اجراي طرح بوده‌اند كه با توجه به ديم بودن كشت و با در نظر گرفتن نتايج حاصل از پروژه‌هاي كشت و احيا كه توسط بخش اجرا در چنين مناطقي انجام شده و بيشتر آنها نتيجه مطلوبي در پي نداشته است، قابل توجه مي‌باشد.