نقش عناصر و عوامل اقليمي موثر در مكانيابي مراكز نظامي استان آذربايجان شرقي با رويكرد پدافند غيرعامل

رعايت اصول پدافند غيرعامل در مكانيابي تاسيسات زير بنايي خصوصا مراكز نظامي مي‌تواند در شرايط خطر و بحران و هرگونه تهديد نظامي موجب كاهش آسيب‌پذيري و خسارات گردد. عوامل متعددي در اين مكانيابي تاثيرگذار مي‌باشند كه بخش عمده‌اي از آنها عوامل جغرافياي طبيعي (اقليمي و ژئومورفولوژيكي) مي‌باشد. با در نظر گرفتن توسعه شهرها و قرارگيري مراكز نظامي در داخل بافت شهري و عدم رعايت اصول پدافند غيرعامل در جانمايي و ساخت آنها در گذشته و همچنين ضرورت جابجايي اكثر مراكز نظامي موجود در سطح استان در سال‌هاي آينده اهميت بررسي موضوع را دوچندان مي‌كند كه از اهداف اصلي تحقيق مي‌باشد. در اين تحقيق از دو گروه داده استفاده شده است. داده‌هاي اقليمي كه از سازمان هواشناسي استان دريافت شده و ديگر داده‌ها كه از روي نقشه‌هاي توپوگرافي و زمين‌شناسي و سازمان‌هاي مرتبط اخذ گرديده است. در پژوهش حاضر به نقش عناصر آب و هوايي و عوامل موثر ديگر در مكانيابي سايت‌هاي نظامي پرداخته مي‌شود. هدف از شناسايي مناطق مستعد با رويكرد رعايت اصول پدافند غيرعامل مي‌باشد. روش تحقيق در اين پژوهش مبتني بر فرآيند تحليل شبكه‌اي(ANP)  و تحليل‌هايGIS  مي‌باشد. بعد از وزن‌دهي لايه‌ها و همپوشاني آنها و بررسي اصول پدافند غيرعامل، نقشه نهايي جانمايي تهيه گرديد و نتايج حاصل بيانگر آن است كه در بين عوامل موثر در مكان‌يابي مراكز نظامي در منطقه مورد مطالعه، عوامل اقليمي بيشترين وزن يعني 0.34 را به خود اختصاص داده‌اند.