شناسايي عوامل آلودگي محيط زيست سكونتگاه هاي روستايي استان كردستان و تاثير آن بر سلامت روستاييان

يكي از اركان مهم توسعه پايدار ،روستايي توجه به بهداشت زيست و عاري از آلودگي هاست. پژوهش با هدف شناسايي آلاينده هاي محيط زيستي و تاثير آنها بر سلامتي ساكنين روستاهاي استان كردستان در نواحي كوهستاني پرداخته است. روش پژوهش توصيفي- تحليلي است كه با استفاده از داده هاي سازمان هواشناسي، پرتابل و مصاحبه نيمه ساختار يافته دادهها جمع آوري شده است. يافته ها نشان داد كه شش نوع آلاينده در مناطق مورد مطالعه وجود دارد كه عبارتند از متغييرهاي طبيعي از جمله دما، روزهاي گرد و غبار متغيرهاي انساني شامل عدم برنامه ريزي در مكان يابي دفن فضولات دامي فقدان طراحي همساز با اقليم و عدم دسترسي به منابع آب سالم تصفيه شده است تعداد آبادي نواحي روستايي استان كردستان با استفاده از روش خوشه اي تعداد ۶۵ آبادي به عنوان جامعه هدف با جمعيتي حدود ۳۵۰ نفر مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ها در زمينه دما و روزهاي گردوغبار از سازمان هواشناسي گردآوري و آمار منابع آب و متراژ خانه ها از بنياد مسكن و سازمان برنامه و بودجه و براي تعيين ميزان منواكسيد كربن از دستگاه پرتابل استفاده شده است. نتايج نشان داد ميزان منواكسيد كربن با ۲۵-ppm ۳۰ براي مدت ۱۰ ساعت بوي نامطبوع ناشي از فضولات دامي در سطح روستا گرد و خاك فصلي همچنين انتشار ريزگردها موجب گسترش بيماريهاي تنفسي ريوي و قلبي شده براساس مطالعات ميداني انجام گرفته از ۳۵۰ نفر ۵۸ نفر از زنان ۳۹ نفر از مردان داراي ناراحتي قلبي ۴۸ نفر از زنان و دختران ۳۲ نفر از مردان داراي آلرژي و ناراحتيهاي گوارشي داشته اند. از نظر منابع آب سالم بيش از ۹۵ درصد روستاها داراي آب لوله از چشمه مي باشند نتايج پراكندگي بيماريها نشان داد كه نواحي روستايي شهرستان سنندج سروآباد و كامياران بيشترين تعداد افراد بيمار در زمينه آلودگي دارند.