تبيين الگوهاي شكل گيري شهر خلاق با تاكيد بر نقش فضاهاي عمومي

در رويكردهاي نوين به شهر،شهرخلاق،به عنوان يك روش راهبردي در عرصه تفكر برنامه ريزي و اجراي طرح هاي شهري مطرح شده است. اين رويكرد به ورود خلاقانه شهروندان به عرصه هاي مختلف مواجهه بامسائل مرتبط با شهر مي پردازدودرجهت تحقق مولفه هاي انديشه حق به شهر(حكمراني شهري، شمول اجتماعي، تنوع فرهنگي در شهر و آزادي هاي اجتماعي و حقدسترسي به خدمات شهري براي تمامي ساكنان شهر) گام برمي دارد .ارتباطي قوي بين فضا وخلاقيت وجود دارد.افراد خلاق نياز به فضايي براي زندگي ،كار،الهام بخشي ونمايش كارهاي خود دارند.با ايجاد فضاهاي باثبات ومطمئن براي هنرمندان،افراد وكسب وكارهاي خلاق مجبور به جابجايي ومهاجرت نمي شوند كه خود مي تواند تهديدي براي بقاء خلاقيت ونوآوري باشد.بنابراين فراهم كردن فضاهاي با ثبات براي اين افراد ضروري است . دراين ميان فضاهاي عمومي ميتوانند نقش بسيار مهمي را برعهده داشته باشند.در كنار اين ، با اذعان به اين چندگانگي و تفاوت در بررسي كيفيت وخلاقيت فضاهاي عمومي ، هدف اين مقاله تبيين الگوهاي شكل گيري شهرخلاق وارائه مدلي براي بررسي خلاقيت فضاهاي عمومي شهر مي باشد. مقاله حاضر از نوع تحقيق بنيادي-نظري است كه با استفاده از روش مطالعات كتابخانه اي و خوانش متن،وارزيابي مدلهاي مربوط به ارزيابي كيفيت وخلاقيت فضاهاي عمومي شهري ،الگوهاي مختلف را بررسي كرده وسپس به ارائه الگويي جديد رسيده است.خروجي اول تحقيق ،بيان الگوهاي شكل گيري شهر خلاق است و مدلي جديد براي بررسي خلاقيت فضاهاي عمومي شهر پيشنهادشده است(خروجي دوم)،اين مدل از هشت معيار (حكومتي ، اعتقادي – مذهبي ، تفكرخلاق ، مولفه كالبدي، ادراكي، بصري، عملكردي وزماني) تشكيل يافته است.با توجه به معيارهاي فوق خلاقيت فضاهاي عمومي بسته به شرايطي كه در جوامع مختلف حاكم است ارزيابي مي گردد.