تبيين سيما و منظر شهري به مثابه منفعت عمومي در كيفيت زندگي مطالعه موردي: منطقه 2 شهرداري شيراز

خوانش هر بنا و سازه شهري مستلزم انگاره كل گرايي محيطي و از اين رو نيازمند ادارك زيبايي شناختي است. منظر شهري در قلب اين انگاره قرار دارد. انگاره اي كه در پيوند با ابژكتيويسم سيما و منظر شهري به مفهوم كيفيت زندگي پيوند مي خورد. در اين مقاله منفعت عمومي صرفا به معناي مرسوم خدمات شهري و توزيع برابر آن ها نگريسته نمي شود بلكه با توجه به تصويري شدن ساختارهاي بازنمايي شهري، منظر شهري و كيفيت فضا هم در اين ساختارها منفعت و كالايي عمومي است. توزيع برابر اين كالاي عمومي در ارتقاي كيفيت زندگي هم به صورت محسوس و هم آماري قابل بررسي است. روش تحقيق توصيفي تحليلي است. تعداد 120 نفر به صورت تصادفي از ساكنان منطقه 2 شهرداري شيراز مورد پرسشگري قرار گرفته اند. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه كيفيت مطلوب و خوانايي سيما و منظر شهري در تعلق مكاني، جريان سرمايه گذاري و رشد و كيفيت زندگي تاثير مستقيم و معني دارد.